9.DIE REUKOFFER ALTAAR: VOORTDURENDE TOEWYDING
LEES: Exodus 30
KERN GEDEELTE: Exodus 30:1-10, 34-38
Let veral op vs 6 en 3
Die reukoffer altaar was in die plek waar dit geplaas is, en in sy betekenis as’t ware samevattend van die hele erediens in die Tempel.
Dit het saam met die goue kandelaar en die tafel met die toonbrode in die Heilige gestaan – die tweede deel van die Tempel. Eers was daar die voorhof waar die offers gebring was, dan die Heilige en laastens die Allereiligste, waar die Verbondsark gestaan het: God se Troon in Israel.
Die reuk-altaar het reg voor die Allerheiligste gestaan, voor die swaar voorhangsel/gordyn wat die twee dele van die Tempel geskei het.
Die bediening wat hier plaasgevind het, spreek van iets besonders, want dit was verteenwoordigend van alles in die Israeliete se lewe van toewyding aan DIE HERE.
Alles wat God beveel het oor hierdie altaar en sy offers was vol betekenis en simboliek, daarom moet ons let op
1. Die plek,
2. die tye van bediening en
3. die wyse van bediening en bestanddele.
1.DIE PLEK
Dit was reg voor die voorhangsel en die Allerheiligste, waar die Ark gestaan het.
DIE HERE het Moses verseker dat Hy met hom in die Allerheiligste sal saamkom. Daar kon Sy dienaar namens die volk voor die Troon van God kom.
In hoofstuk 25 verseker DIE HERE Moses dat Hy daar, van die Ver-soendeksel van die Ark af, met hom sal praat. Die deksel van die Ark met die beelde van twee Gerub-engele daarop, het die versoening van die volk met God versimboliseer. Binne die Ark was die kliptafels met die Wet, wat deur God Self geskryf was.
Dit beteken nie dat die versoening die Wet tot niet gemaak het nie (Matt 5:17), maar dit het simboliseer dat
God Sy volk aangeneem het en deur die werk van die
Verlosser wat kom, die Wet laat vervul.
GOD SOU DIE VERSOENING SKENK !
Wat die plek/posisie van hierdie altaar beteken, is dat dit REG VOOR DIE ARK VAN GOD GEPLAAS WAS, al was daardie swaar gordyn tussen hierdie twee voorwerpe in die Tempel.
Die BETEKENIS: Die mens kan nie met sy sondes in die heilige teenwoordigheid van God Self kom nie, want Sy toorn sal ons verteer.
Hierdien PLEK, hierdie PLASING van die altaar, deur God beteken dat Hy vrede bring – VERSOENING – tussen Hom en Israel. Die
-2-
altaar van ons gebede kan voor Sy troon staan, en daar kan `n daaglikse heilige diens plaasvind
wanneer die diensdoende priester soggens en saans n mens
die hele volk die besondere wierook-mengsel aan die brand
steek.
AL WAS DIE VOORHANGSEL DAARTUSSEN,KON DIE REUKWERK SONDER VER- HINDERING TOT BY DIE TROON VAN GOD (DIE ARK) KOM.
Al is daar afstand tussen die Allerhoogste en die sondige mens, skep Hy die vrede waardeur ons so naby aan Hom kan kom – soos Israel met die reukoffer.
In die Heilige deel van die Tempel was daar ook
DIE GOUE KANDELAAR EN DIE TAFEL MET DIE TOONBRODE:-
Hulle betekenis
= Die reukoffer verteenwoordig die gebede van die gelowiges, wat
ook deur die kandelaar uitgebeeld is. Die Heilige Gees se werk
word o.a. deur die kandelaar uitgebeeld – Hy wat ons gebede
verklank en heilig.
= Die toonbrode beeld die offerlewens van die gelowiges uit.
2.DIE TYE VAN BEDIENING
Die reukoffer moes elke dag tweemaal gebring word.
By die oggend- en aandoffers moes daar `n spesiale mengsel met wierook op die altaar aan die brand gesteek word. Die voortdurende offers buite in die Voorhof is so in die Heilige in-gedra, en verbeeld die volk se direkte kontak met God.
Dit moes die Israeliete al iets leer:
Die HELE dag en ELKE dag van hulle lewens staan in die teken van die versoening met God, wat deur die brandoffers afgebeeld was. Dit het op sy beurt weer Christus se versoenende bloed afgebeeld, wat in die toekoms moes kom.
Hierdie reukoffer moes die toegewyde en biddende harte van die gelowiges voor God se troon – hier verbeeld deur die Ark – afbeeld. Daarom stel God dit in as `n offer wat vir altyd moes voortgaan. Dit word uitgedruk in die woorde “in julle geslagte.”
God eis voortdurende toewyding.
Die mens kan NOOIT onafhanklik raak van God se genade nie.
Elke asemtog kom van Hom.
Deur Sy voordienige bestuur hou Hy Sy hand altyd, oral, op alle dinge en mense. Die toewyding van die Verbondskindes van God moet daarom ook voortdurend wees.
Noudat ons hierdie belangrike aspekte van die reukoffer in gedagte het, kan ons kyk na die RYK simboliese inhoud van die reukoffer self:-
-3-
3.DIE WYSE VAN BEDIENING EN BESTANDDELE VAN DIE REUKOFFER
Om te wys dat hierdie dinge nie net vir die ou Israeliete van betekenis was nie,
maar ook vir ons soveel duisende jare later,
moet ons tog uitlegging verskaf uit hierdie gedeelte.
Dit leer selfs vir ons iets oor ons toewyding en getrouheid in God se diens.
EERSTENS: Die priesters moes in besonder geheilig word om die diens in die Tempel te verrig. Hulle was permanent, in hulle geslagte, afgesonder (geheilig) wees vir hulle diens in die Tempel.
Dit was die plek deur God verkies. Elkeen kan nie maar sommer op sy eie tuis, en op eiewillige wyse, God se diens dalk ontheilig nie.
GEEN EIEWILLIGHEID IN GOD SE DIENS IS TOEGELAAT NIE !
Hy ken die mens deur en deur.
Daarom het Hy beveel dat selfs hierdie altaar elke jaar weer besonder gewy – geheilig – moes word, op die Groot Versoendag.
Die was die dag waarop die Hoëpriester vir die priesters en die volk se sondes in die Allerheiligste kon ingaan om die versoenende bloed van die offers op die Versoendeksel van die Ark te sprinkel.
Dan moes hy ook aan die horings op die hoeke van hierdie reukoffer altaar van die versoenende bloed aanbring om die hoog- heiligheid van die altaar te behou.
Reeds is gesê dat die onophoudelike reukwerk die gebede van die gelowiges simboliseer. Alles wat verder oor die INHOUD van die reukoffers beveel is, moes die Israeliete iets leer oor die gebed – en ook vir ons.
DEUR CHRISTUS, ONS BORG EN MIDDELAAR, KAN ONS GEBED VOOR GOD SELF KOM.
Die versoening wat Hy tussen God en mens gebring het, was so kragtig dat dit selfs in die verlede kon geld. Deur die krag van Sy volmaakte offer aan die kruis is ook die offers van die gelowiges in daardie tye geheilig en gereinig.
Selfs die reukoffer altaar moes geheilig word deur Sy versoenende bloed. Dit is omdat ons gebede self ook in die swakheid van die sonde as offers gebring word,
CHRISTUS IS ONS VOORSPRAAK BY DIE VADER. Deur Hom word ons gebede `n aangename geur voor God se troon. In Openbaring word ons gebede selfs aangedui as goue skale vol wierook !
Die Israeliete moes deur die bediening by die reuk-altaar leer dat hulle offers niks beteken het, as dit nie uit rein harte en met gebed gebring is nie.
Dit geld vir ons vandag net so.
-4-
Ons lewens moet as offers aan God gewy wees.
Ons offers sou ook niks beteken as dit nie gepaard gaan met voortdurende gebede nie. Die hele lewe moet toewyding wees in offer en gebed. Daarom vermaan Paulus ook dat ons nie aards in ons gedagtes moet wees nie, maar die dinge moet bedink wat daarbo is, waar Christus troon aan die regterhand van die Vader.
DIE BESONDERE VOORSKRIFTE VIR DIE REUKOFFER:-
Die bestanddele van die reukoffer was kosbaar. So moet die gebed as iets kosbaars onderhou word.
Sout mag nie ontbreek het nie: Die simboliek was dat, soos sout bewarend werk, moet die gebede bewarend deur ons lewens werk. Ons mag nie verswak in ons gebede nie.
God bewaar ook Sy Verbond, soos sout bewaar.
Besonder was dat hierdie besondere reukwerk deur NIEMAND gebruik mag word vir enigiets anders nie. Niemand mag dit waag om dit vir daaglikse gebruik aan te wend of aan afgode te wy nie.
Die een wat dit sou waag, moes gedood word !
Nie soos die ’83 vertaling sê: “afgesny” nie, maar gedood, want God deel sy eer met niks nie.
EIEWILLIGE godsdiens is `n gruwel voor Hom. Daarom het Hy Aaron se twee seuns BY die altaar laat sterf toe hulle “vreemde vuur” wou bring.
Jesus waarsku ook: “Tevergeefs vereer hulle My deur leringe te leer WAT GEBOOIE VAN MENSE IS.”
DIEN GOD ALLEEN.
Dien Hom REG.
Aanbid Hom alleenlik !
CHRISTUS wat die Wet vir ons volbring het, het al die Ou Testa-
mentiese voorskrifte vervul, volbring en volmaak.
Hy het ons geleer wat voortdurende gehoorsaamheid, toewyding en aanbidding werklik is. Dikwels het Hy Hom onttrek van die mense, om met die Vader in gebed te verkeer.
Hy het ons geleer hoe ons werklik moet bid, toe Hy die Onse Vader gegee het as “model-“gebed. Ons mag ook nie soos die Fariseërs vir die skyn bid nie.
In ons gebedslewe gaan dit ook nie oor die lengte van gebede nie, tyd en plek maak nie saak nie, en dit moet uit rein harte, in die geloof wees.
Tog moet ons voortdurend bid. Die gebed word nie verniet die “asemhaling” van die gelowige gees genoem nie. Wie kan ophou asemhaal en bly lewe ?
Ons moet ook glo dat God kan verhoor as die Almagtige, en wil verhoor as getroue Vader.
-5-
Deur die gebed kom ons deur Christus nou werklik voor die hemelse troon.
Ons mag selfs weet dat DIE HERE op die gebede van die gelowiges die Wederkoms van Christus verhaas, dat ons ewig in volkome reinheid God sal dien.
AMEN.
- - - 0 - - -
Monday, July 30, 2007
Monday, July 23, 2007
8.TOT WAAR LAAT GOD GESAG STREK ?
LEES: Prediker 8:1-10; Rom 13:1-7; Kategismus Sondag 39
TEKS: vers 8(b)
Gehoorsaamheid aan gesag is gehoorsaamheid aan God
Mens kan dadelik stel dat die meeste mense werklik in `n groot mate wetsgehoorsaam is. Ons is immers voortdurend besig om te voldoen aan reëls, regulasies en wette …. of dit nou van die staat is, of van organisasies waaraan ons behoort, of sportklubs, op skool, by die werk, op pad, tuis.
Maar dit bly tog `n groot vraag in hoe verre ons aan die wese van die vyfde gebod getrou is.
IS ONS DUS GETROU AAN GOD ?
Wat kan ons sê is DIE WESE van die 5e gebod ?
Dit leer ons duidelik in die Nuwe Testament: dat ons moet gehoor-saam wees SOOS AAN DIE HERE – - LIEFDE TOT GOD ! Ons moet doelbewus gehoorsaam wees aan DIE HERE se eis tot gehoorsaamheid.
As ek gesag eerbiedig, eerbiedig ek God !
Dit is dan die wese, of grond, van die gebod. As ek die grond ken, beoefen ek dit getrou.
Met die 5e gebod begin die tweede tafel van die Wet: dat ek my naaste so lief moet hê soos myself.
Wat Gods Woord nou aan ons gewetens vra, is: beoefen ek hierdie liefde ? …. omdat ek God liefhet ?
Aanslag van die Bose op gesag
Ons weet al hierdie dinge wat reeds gesê is.
Maar besef ons, dat die tweede ding wat hier ter sake is, is dat Satan steeds met sy voortdurende aanslag teen GESAG besig is ?
Steeds ? Ja !
Hy het daardie aanslag al in die Paradys begin, toe hy Eva laat rebelleer het teen God se bevel. Sy het hom geglo dat DIE HERE hulle ten onregte weerhou van die aanloklike vrug van die boom van kennis van goed en kwaad.
As vader van die leuen, is Satan ook vader van die opstand teen God se gesag,
Dit is daarom nie verbasend dat die tweede tafel van die Wet juis begin deur orde en gesag te beveel nie.
Saam met die opstand teen God se gesag,het die mensenatuur verander van gehoorsaamheid na onverdraagsaamheid teenoor gesag. Die liefde tot God het verander in haat van Sy bevele. Die liefde vir orde het verlore gegaan.
Outomaties is die liefde vir die naaste ook weg.
Dit is nie verniet dat God met die gebod die gesin gebruik as wegspringplek nie.
-2-
Die ouer-kind verhouding is die begin van `n mens se leerskool.
Uit die res van die Woord is dit egter duidelik dat ALLE gesags-verhoudings hiermee vasgevat is. Dit is die gebod vir owerheid en onderdaan.
In Christus se Bergpredikasie (Matt 5-7) kan ons stel as die Grondwet van die Koninkryk. Daarin leer Hy dat Hy nie gekom het om die Wet van God op te hef nie, maar om dit te vervul !
Hy leer ons dat ons onderhouding van die Wet strenger moet wees as die van die Fariseërs. Die Fariseërs het voorgegee dat hulle die Wet so nougeset hou,
Maar hulle leer was niks anders as OMSEILING van die Wet nie !
Om ware Koninkryksburgers te wees, het ons Koninkryks-GEHOORSAAMHEID NODIG.
Erkenning van gesag is die eerste gebod oor ons verhouding van liefde teenoor ons naaste.
Ons kyk vervolgens na (1) die REDE en (2) die DOEN van die 5e gebod.
1.DIE REDE/grond vir ons naasteliefde
In die Woord Hy leer ons om die lieflike VERSKEIDENHEID in die skepping raak te sien.
Dit beteken dat ons moet besef daar is ook ONGELYKHEID en ver-skeidenheid onder mense, al is ons almal voor God GELYK.
Ongelykheid is deel van die verskeidenheid. Ons het ook `n roeping om die mensheid te leer wat God bedoel met gesag.
Van die tyd van die Franse Rewolusie af het die humanistiese idee dat ALMAL GELYK IS met rasse skrede vooruit gegaan. Satan se doel daarmee is om respek vir gesag af te breek.
Hierdie “gelykheid” het slagspreuk geword vir almal wat selfs massas mense gelyk wil gebruik om vir hulle self en hulle ideologie mag in te palm. Wanorde en onmin word gesaai.
Die vaders van die kommunisme het hulle beywer om minagting vir gesag wêreldwyd te saai. Hulle het gestel dat `n land wat nie meer sy gesagsfigure vertrou nie “RYP IS VIR DIE REWOLUSIE”.
Wat hulle nie besef nie, is dat hulle ideologie BOEMERANG !
Is ons 2007-regering nie besig om met die reuse-stakings terug te kry wat hulle die mense geleer het, toe hulle self die mag wou kry nie !
Kom ons vergewis ons eerder met WAT GOD ONS LEER, en die rede/ wese van die Gebod oor gesag.
Hy het nie net mense naas mens gestel nie, maar ook mense oor mense. Die ongelykheid/verskeidenheid word van die begin af selfs in die huwelik gestel: Na die sondeval sê Hy dat die man oor die vrou sal heers.
Verder leer ons in die Woord van talle ongelykhede: kinders onder ouers se gesag; heersers en onderdane; meesters en slawe ( hoewel
-3-
slawerny as sulks nie goedgepraat word nie ).
Vanuit die gesinskring word geleer hoe die hele lewe sal wees: gesag, onderdanigheid en gehoorsaamheid is nodig vir `n ordelike lewe.
Daar is regerings, besture, komitees, direksies, range en oral is daar gesagstrukture. Gesag word gehandhaaf deur verkeers- en ander polisie, magistrate en regters, hoofmanne, vooritters, prefekte, skolierpatrollies en leerlingrade.
Te veel om te noem !
God het gesag ingestel ter wille van orde, tot welsyn van die mensheid.
In 2 Thess 2 hoor ons van `n veel hoër doel van orde en gesag: God gebruik dit om die koms van die Antichris teen te hou !
Van kleins af leer ons gesag ken, en soos mens groter word, word hierdie dinge en hulle verpligtinge al hoe meer ingewikkeld.
Om gesag te ontken is sonde !
2.DIE DOEN VAN DIE GEBOD
Let daarop hoe beoefening van die 5e gebod saamhang met die volgende gebooie:
= Hoeveel oortredings teen gesag en wet lei nie tot oortreding
van die sesde gebod nie: haat, wraak en MOORD ?
= Hoeveel gevalle van ontrou, egbreuk en skeiding het nie te doen
met `n ontkenning van gesag of die verkeerde uitoefen daarvan
nie ? (Sewende gebod.)
= Dit geld net so by die oorsake van diefstal en oneerlikheid.
( Agste gebod.)
= Valse ede, leuens en ligvaardige oordele is oortreding van die
negende gebod, en staan dikwels direk teenoor gesag. Ons slegte
begeertes wat ons najaag (tiende gebod) weerstaan dikwels die
wette wat ons naaste moet beskerm.
En al hierdie dinge begin by die erkenning van God se gesag.
Hy stel die menseverhoudings daar van man/vrou, ouer/kind, rege-ring/onderdaan, werkgewer en –nemer, bestuur en lede, polisieman/
en wetsgehoorsame, kerkraad en gemeente ens., ens.
Oral het ons te doen met naastes wat God bo of onder ons gestel het.
Van kindsbeen af ontgroei ons sekere verhoudings, soos die teenoor ons ouers of onderwysers, maar ons groei weer in ander in. Tog kan die eerbied en liefde bly bestaan.
Ons eie gesag kan groei, soos by bevordering, maar dit verander nie aan die beginsels wat God beveel nie.
`n Verdere ding wat ons nie mag vergeet nie, is dat ons almal vol sondes en gebreke is.
-4-
GEDULD met mekaar se tekortkominge is ook God se wil – of dit teenoor `n meerdere of mindere is !
Elkeen moet die posisie wat hy of sy beklee, met eer vol staan. As mindere moet ons ons taak volbring en as meerdere.
Die naasteliefde moet ander aanspreek.
Gesag mag nie deur ons in oneer gebring word nie, en ons kan ondergeskikte posisies met eer beklee.
So kan `n goeie sersant meer vir manskappe beteken as `n offisier wat met oneer in sy posisie staan. Omgekeers ook: `n goeie meerdere kan die minderwaardige optrede van `n mindere tot niet maak.
Oral beteken regverdigheid, liefde en erkennning meer as enigiets anders. Opregtheid en vertroue bou op ! Liefde vir die waarheid moet vertroetel word.
Eerbaarheid beteken dat mens jou taak volbring,al is jou meerdere se oog nie op jou nie. Dan hoef `n meerdere nie sy mindere te beswaar nie.
Koning Dawid se seuns dien vir ons as voorbeeld van mense wat nie ouerlike of staatagesag geëer het nie.
3.TOT HOE VER STREK GESAG ?
Mens hoor in die Bybel van opstand en teenstand teen owerhede, ten spyte van die vermanings om gesag te respekteer.
Die Apostels het gelewe in die tyd van heidense Romeinse keisers, en tog geleer volgens Rom 13 – gee “eer aan die wat eer, vrees aan die wat vrees toekom.”
Ook: bid vir die owerhede.
Die Hervormer Johannes Calvyn se voorrede aan sy Institusie was gerig aan die Franse koning, wat die dood van duisende Hugenote op sy gewete gehad het. Tog was hierdie voorrede met `n erkenning van die gesag van die koning geskryf.
Is daar `n lyn wat ons kan trek, waar ons gesag teenstaan ?
Hier is ook `n duidelike riglyn. Petrus en Johannes se antwoord aan die Sanhedrin was dat hulle God meer gehoorsaam moet wees as mense.
Die Joodse raad het hulle verbied om Christus te verkondig, maar die Apostels het voet neergesit: tot hiertoe en nie verder nie !
Christus het ons voorgegaan in die erkenning van die owerheid: “betaal aan die keiser wat aan die keiser toekom.”
Maar BO dit staan Jesus se woorde: “… en aan God wat God toekom.” DIT STAAN EERSTE !
-5-
Nou lewe ons dag vir dag met God se 5e gebod: eer en gehoorsaam.
Hoe doen ons dit ?
Op duisende maniere !
Ons gehoorsaam soveel ordelike riglyne. Ons stop by `n stop-straat. Ons hou (hopelik) snelheidsreëls. Ons is (glo ons) eerlik met die invul van belastingvorms. Ons hou by die regulasies van dosyne dinge, en ook by statute en reglemente.
Ons moet in al hierdie dinge ons oog na BO hou, op Christus, wat die Wet van God vir ons vervul het, sodat Hy ons skuld voor God kon betaal.
Hy het volkome gehoorsaamheid uitgelewe, om ons ontwil. Nou leer Hy ons dit ook: Koninkryk-gehoorsaamheid, Ons optrede moet ander wys op ons hoër gehoorsaamheid.
Ons optrede moet verkondiging wees van liefde vir orde en vrede.
Daarom moet ons die tree na opstand en teenstand slegs in die uiterste omstandighede gee:
Die vraag moet bly: Is ons God gehoorsaam ?
Is alles moontlik gedoen op `n pad van
vrede ?
Is daar geen ander weg oor nie ?
Is ons optrede fanatisisme, of ordelik
en wyslik ?
So sal ons voor God se troon met verantwoording kan staan.
Vir ons bly gebed en berusting, vredigheid en liefde bo alles.
Laat ons die liefde vir orde en gesag nooit verloor nie ! So werk ons mee in die teenstand teen die donker koninryk van die duiwel, en dien God met ons hele hart, siel en kragte.
AMEN.
- - - 0 - - -
LEES: Prediker 8:1-10; Rom 13:1-7; Kategismus Sondag 39
TEKS: vers 8(b)
Gehoorsaamheid aan gesag is gehoorsaamheid aan God
Mens kan dadelik stel dat die meeste mense werklik in `n groot mate wetsgehoorsaam is. Ons is immers voortdurend besig om te voldoen aan reëls, regulasies en wette …. of dit nou van die staat is, of van organisasies waaraan ons behoort, of sportklubs, op skool, by die werk, op pad, tuis.
Maar dit bly tog `n groot vraag in hoe verre ons aan die wese van die vyfde gebod getrou is.
IS ONS DUS GETROU AAN GOD ?
Wat kan ons sê is DIE WESE van die 5e gebod ?
Dit leer ons duidelik in die Nuwe Testament: dat ons moet gehoor-saam wees SOOS AAN DIE HERE – - LIEFDE TOT GOD ! Ons moet doelbewus gehoorsaam wees aan DIE HERE se eis tot gehoorsaamheid.
As ek gesag eerbiedig, eerbiedig ek God !
Dit is dan die wese, of grond, van die gebod. As ek die grond ken, beoefen ek dit getrou.
Met die 5e gebod begin die tweede tafel van die Wet: dat ek my naaste so lief moet hê soos myself.
Wat Gods Woord nou aan ons gewetens vra, is: beoefen ek hierdie liefde ? …. omdat ek God liefhet ?
Aanslag van die Bose op gesag
Ons weet al hierdie dinge wat reeds gesê is.
Maar besef ons, dat die tweede ding wat hier ter sake is, is dat Satan steeds met sy voortdurende aanslag teen GESAG besig is ?
Steeds ? Ja !
Hy het daardie aanslag al in die Paradys begin, toe hy Eva laat rebelleer het teen God se bevel. Sy het hom geglo dat DIE HERE hulle ten onregte weerhou van die aanloklike vrug van die boom van kennis van goed en kwaad.
As vader van die leuen, is Satan ook vader van die opstand teen God se gesag,
Dit is daarom nie verbasend dat die tweede tafel van die Wet juis begin deur orde en gesag te beveel nie.
Saam met die opstand teen God se gesag,het die mensenatuur verander van gehoorsaamheid na onverdraagsaamheid teenoor gesag. Die liefde tot God het verander in haat van Sy bevele. Die liefde vir orde het verlore gegaan.
Outomaties is die liefde vir die naaste ook weg.
Dit is nie verniet dat God met die gebod die gesin gebruik as wegspringplek nie.
-2-
Die ouer-kind verhouding is die begin van `n mens se leerskool.
Uit die res van die Woord is dit egter duidelik dat ALLE gesags-verhoudings hiermee vasgevat is. Dit is die gebod vir owerheid en onderdaan.
In Christus se Bergpredikasie (Matt 5-7) kan ons stel as die Grondwet van die Koninkryk. Daarin leer Hy dat Hy nie gekom het om die Wet van God op te hef nie, maar om dit te vervul !
Hy leer ons dat ons onderhouding van die Wet strenger moet wees as die van die Fariseërs. Die Fariseërs het voorgegee dat hulle die Wet so nougeset hou,
Maar hulle leer was niks anders as OMSEILING van die Wet nie !
Om ware Koninkryksburgers te wees, het ons Koninkryks-GEHOORSAAMHEID NODIG.
Erkenning van gesag is die eerste gebod oor ons verhouding van liefde teenoor ons naaste.
Ons kyk vervolgens na (1) die REDE en (2) die DOEN van die 5e gebod.
1.DIE REDE/grond vir ons naasteliefde
In die Woord Hy leer ons om die lieflike VERSKEIDENHEID in die skepping raak te sien.
Dit beteken dat ons moet besef daar is ook ONGELYKHEID en ver-skeidenheid onder mense, al is ons almal voor God GELYK.
Ongelykheid is deel van die verskeidenheid. Ons het ook `n roeping om die mensheid te leer wat God bedoel met gesag.
Van die tyd van die Franse Rewolusie af het die humanistiese idee dat ALMAL GELYK IS met rasse skrede vooruit gegaan. Satan se doel daarmee is om respek vir gesag af te breek.
Hierdie “gelykheid” het slagspreuk geword vir almal wat selfs massas mense gelyk wil gebruik om vir hulle self en hulle ideologie mag in te palm. Wanorde en onmin word gesaai.
Die vaders van die kommunisme het hulle beywer om minagting vir gesag wêreldwyd te saai. Hulle het gestel dat `n land wat nie meer sy gesagsfigure vertrou nie “RYP IS VIR DIE REWOLUSIE”.
Wat hulle nie besef nie, is dat hulle ideologie BOEMERANG !
Is ons 2007-regering nie besig om met die reuse-stakings terug te kry wat hulle die mense geleer het, toe hulle self die mag wou kry nie !
Kom ons vergewis ons eerder met WAT GOD ONS LEER, en die rede/ wese van die Gebod oor gesag.
Hy het nie net mense naas mens gestel nie, maar ook mense oor mense. Die ongelykheid/verskeidenheid word van die begin af selfs in die huwelik gestel: Na die sondeval sê Hy dat die man oor die vrou sal heers.
Verder leer ons in die Woord van talle ongelykhede: kinders onder ouers se gesag; heersers en onderdane; meesters en slawe ( hoewel
-3-
slawerny as sulks nie goedgepraat word nie ).
Vanuit die gesinskring word geleer hoe die hele lewe sal wees: gesag, onderdanigheid en gehoorsaamheid is nodig vir `n ordelike lewe.
Daar is regerings, besture, komitees, direksies, range en oral is daar gesagstrukture. Gesag word gehandhaaf deur verkeers- en ander polisie, magistrate en regters, hoofmanne, vooritters, prefekte, skolierpatrollies en leerlingrade.
Te veel om te noem !
God het gesag ingestel ter wille van orde, tot welsyn van die mensheid.
In 2 Thess 2 hoor ons van `n veel hoër doel van orde en gesag: God gebruik dit om die koms van die Antichris teen te hou !
Van kleins af leer ons gesag ken, en soos mens groter word, word hierdie dinge en hulle verpligtinge al hoe meer ingewikkeld.
Om gesag te ontken is sonde !
2.DIE DOEN VAN DIE GEBOD
Let daarop hoe beoefening van die 5e gebod saamhang met die volgende gebooie:
= Hoeveel oortredings teen gesag en wet lei nie tot oortreding
van die sesde gebod nie: haat, wraak en MOORD ?
= Hoeveel gevalle van ontrou, egbreuk en skeiding het nie te doen
met `n ontkenning van gesag of die verkeerde uitoefen daarvan
nie ? (Sewende gebod.)
= Dit geld net so by die oorsake van diefstal en oneerlikheid.
( Agste gebod.)
= Valse ede, leuens en ligvaardige oordele is oortreding van die
negende gebod, en staan dikwels direk teenoor gesag. Ons slegte
begeertes wat ons najaag (tiende gebod) weerstaan dikwels die
wette wat ons naaste moet beskerm.
En al hierdie dinge begin by die erkenning van God se gesag.
Hy stel die menseverhoudings daar van man/vrou, ouer/kind, rege-ring/onderdaan, werkgewer en –nemer, bestuur en lede, polisieman/
en wetsgehoorsame, kerkraad en gemeente ens., ens.
Oral het ons te doen met naastes wat God bo of onder ons gestel het.
Van kindsbeen af ontgroei ons sekere verhoudings, soos die teenoor ons ouers of onderwysers, maar ons groei weer in ander in. Tog kan die eerbied en liefde bly bestaan.
Ons eie gesag kan groei, soos by bevordering, maar dit verander nie aan die beginsels wat God beveel nie.
`n Verdere ding wat ons nie mag vergeet nie, is dat ons almal vol sondes en gebreke is.
-4-
GEDULD met mekaar se tekortkominge is ook God se wil – of dit teenoor `n meerdere of mindere is !
Elkeen moet die posisie wat hy of sy beklee, met eer vol staan. As mindere moet ons ons taak volbring en as meerdere.
Die naasteliefde moet ander aanspreek.
Gesag mag nie deur ons in oneer gebring word nie, en ons kan ondergeskikte posisies met eer beklee.
So kan `n goeie sersant meer vir manskappe beteken as `n offisier wat met oneer in sy posisie staan. Omgekeers ook: `n goeie meerdere kan die minderwaardige optrede van `n mindere tot niet maak.
Oral beteken regverdigheid, liefde en erkennning meer as enigiets anders. Opregtheid en vertroue bou op ! Liefde vir die waarheid moet vertroetel word.
Eerbaarheid beteken dat mens jou taak volbring,al is jou meerdere se oog nie op jou nie. Dan hoef `n meerdere nie sy mindere te beswaar nie.
Koning Dawid se seuns dien vir ons as voorbeeld van mense wat nie ouerlike of staatagesag geëer het nie.
3.TOT HOE VER STREK GESAG ?
Mens hoor in die Bybel van opstand en teenstand teen owerhede, ten spyte van die vermanings om gesag te respekteer.
Die Apostels het gelewe in die tyd van heidense Romeinse keisers, en tog geleer volgens Rom 13 – gee “eer aan die wat eer, vrees aan die wat vrees toekom.”
Ook: bid vir die owerhede.
Die Hervormer Johannes Calvyn se voorrede aan sy Institusie was gerig aan die Franse koning, wat die dood van duisende Hugenote op sy gewete gehad het. Tog was hierdie voorrede met `n erkenning van die gesag van die koning geskryf.
Is daar `n lyn wat ons kan trek, waar ons gesag teenstaan ?
Hier is ook `n duidelike riglyn. Petrus en Johannes se antwoord aan die Sanhedrin was dat hulle God meer gehoorsaam moet wees as mense.
Die Joodse raad het hulle verbied om Christus te verkondig, maar die Apostels het voet neergesit: tot hiertoe en nie verder nie !
Christus het ons voorgegaan in die erkenning van die owerheid: “betaal aan die keiser wat aan die keiser toekom.”
Maar BO dit staan Jesus se woorde: “… en aan God wat God toekom.” DIT STAAN EERSTE !
-5-
Nou lewe ons dag vir dag met God se 5e gebod: eer en gehoorsaam.
Hoe doen ons dit ?
Op duisende maniere !
Ons gehoorsaam soveel ordelike riglyne. Ons stop by `n stop-straat. Ons hou (hopelik) snelheidsreëls. Ons is (glo ons) eerlik met die invul van belastingvorms. Ons hou by die regulasies van dosyne dinge, en ook by statute en reglemente.
Ons moet in al hierdie dinge ons oog na BO hou, op Christus, wat die Wet van God vir ons vervul het, sodat Hy ons skuld voor God kon betaal.
Hy het volkome gehoorsaamheid uitgelewe, om ons ontwil. Nou leer Hy ons dit ook: Koninkryk-gehoorsaamheid, Ons optrede moet ander wys op ons hoër gehoorsaamheid.
Ons optrede moet verkondiging wees van liefde vir orde en vrede.
Daarom moet ons die tree na opstand en teenstand slegs in die uiterste omstandighede gee:
Die vraag moet bly: Is ons God gehoorsaam ?
Is alles moontlik gedoen op `n pad van
vrede ?
Is daar geen ander weg oor nie ?
Is ons optrede fanatisisme, of ordelik
en wyslik ?
So sal ons voor God se troon met verantwoording kan staan.
Vir ons bly gebed en berusting, vredigheid en liefde bo alles.
Laat ons die liefde vir orde en gesag nooit verloor nie ! So werk ons mee in die teenstand teen die donker koninryk van die duiwel, en dien God met ons hele hart, siel en kragte.
AMEN.
- - - 0 - - -
8.TOT WAAR LAAT GOD GESAG STREK ?
LEES: Prediker 8:1-10; Rom 13:1-7; Kategismus Sondag 39
TEKS: vers 8(b)
Gehoorsaamheid aan gesag is gehoorsaamheid aan God
Mens kan dadelik stel dat die meeste mense werklik in `n groot mate wetsgehoorsaam is. Ons is immers voortdurend besig om te voldoen aan reëls, regulasies en wette …. of dit nou van die staat is, of van organisasies waaraan ons behoort, of sportklubs, op skool, by die werk, op pad, tuis.
Maar dit bly tog `n groot vraag in hoe verre ons aan die wese van die vyfde gebod getrou is.
IS ONS DUS GETROU AAN GOD ?
Wat kan ons sê is DIE WESE van die 5e gebod ?
Dit leer ons duidelik in die Nuwe Testament: dat ons moet gehoor-saam wees SOOS AAN DIE HERE – - LIEFDE TOT GOD ! Ons moet doelbewus gehoorsaam wees aan DIE HERE se eis tot gehoorsaamheid.
As ek gesag eerbiedig, eerbiedig ek God !
Dit is dan die wese, of grond, van die gebod. As ek die grond ken, beoefen ek dit getrou.
Met die 5e gebod begin die tweede tafel van die Wet: dat ek my naaste so lief moet hê soos myself.
Wat Gods Woord nou aan ons gewetens vra, is: beoefen ek hierdie liefde ? …. omdat ek God liefhet ?
Aanslag van die Bose op gesag
Ons weet al hierdie dinge wat reeds gesê is.
Maar besef ons, dat die tweede ding wat hier ter sake is, is dat Satan steeds met sy voortdurende aanslag teen GESAG besig is ?
Steeds ? Ja !
Hy het daardie aanslag al in die Paradys begin, toe hy Eva laat rebelleer het teen God se bevel. Sy het hom geglo dat DIE HERE hulle ten onregte weerhou van die aanloklike vrug van die boom van kennis van goed en kwaad.
As vader van die leuen, is Satan ook vader van die opstand teen God se gesag,
Dit is daarom nie verbasend dat die tweede tafel van die Wet juis begin deur orde en gesag te beveel nie.
Saam met die opstand teen God se gesag,het die mensenatuur verander van gehoorsaamheid na onverdraagsaamheid teenoor gesag. Die liefde tot God het verander in haat van Sy bevele. Die liefde vir orde het verlore gegaan.
Outomaties is die liefde vir die naaste ook weg.
Dit is nie verniet dat God met die gebod die gesin gebruik as wegspringplek nie.
-2-
Die ouer-kind verhouding is die begin van `n mens se leerskool.
Uit die res van die Woord is dit egter duidelik dat ALLE gesags-verhoudings hiermee vasgevat is. Dit is die gebod vir owerheid en onderdaan.
In Christus se Bergpredikasie (Matt 5-7) kan ons stel as die Grondwet van die Koninkryk. Daarin leer Hy dat Hy nie gekom het om die Wet van God op te hef nie, maar om dit te vervul !
Hy leer ons dat ons onderhouding van die Wet strenger moet wees as die van die Fariseërs. Die Fariseërs het voorgegee dat hulle die Wet so nougeset hou,
Maar hulle leer was niks anders as OMSEILING van die Wet nie !
Om ware Koninkryksburgers te wees, het ons Koninkryks-GEHOORSAAMHEID NODIG.
Erkenning van gesag is die eerste gebod oor ons verhouding van liefde teenoor ons naaste.
Ons kyk vervolgens na (1) die REDE en (2) die DOEN van die 5e gebod.
1.DIE REDE/grond vir ons naasteliefde
In die Woord Hy leer ons om die lieflike VERSKEIDENHEID in die skepping raak te sien.
Dit beteken dat ons moet besef daar is ook ONGELYKHEID en ver-skeidenheid onder mense, al is ons almal voor God GELYK.
Ongelykheid is deel van die verskeidenheid. Ons het ook `n roeping om die mensheid te leer wat God bedoel met gesag.
Van die tyd van die Franse Rewolusie af het die humanistiese idee dat ALMAL GELYK IS met rasse skrede vooruit gegaan. Satan se doel daarmee is om respek vir gesag af te breek.
Hierdie “gelykheid” het slagspreuk geword vir almal wat selfs massas mense gelyk wil gebruik om vir hulle self en hulle ideologie mag in te palm. Wanorde en onmin word gesaai.
Die vaders van die kommunisme het hulle beywer om minagting vir gesag wêreldwyd te saai. Hulle het gestel dat `n land wat nie meer sy gesagsfigure vertrou nie “RYP IS VIR DIE REWOLUSIE”.
Wat hulle nie besef nie, is dat hulle ideologie BOEMERANG !
Is ons 2007-regering nie besig om met die reuse-stakings terug te kry wat hulle die mense geleer het, toe hulle self die mag wou kry nie !
Kom ons vergewis ons eerder met WAT GOD ONS LEER, en die rede/ wese van die Gebod oor gesag.
Hy het nie net mense naas mens gestel nie, maar ook mense oor mense. Die ongelykheid/verskeidenheid word van die begin af selfs in die huwelik gestel: Na die sondeval sê Hy dat die man oor die vrou sal heers.
Verder leer ons in die Woord van talle ongelykhede: kinders onder ouers se gesag; heersers en onderdane; meesters en slawe ( hoewel
-3-
slawerny as sulks nie goedgepraat word nie ).
Vanuit die gesinskring word geleer hoe die hele lewe sal wees: gesag, onderdanigheid en gehoorsaamheid is nodig vir `n ordelike lewe.
Daar is regerings, besture, komitees, direksies, range en oral is daar gesagstrukture. Gesag word gehandhaaf deur verkeers- en ander polisie, magistrate en regters, hoofmanne, vooritters, prefekte, skolierpatrollies en leerlingrade.
Te veel om te noem !
God het gesag ingestel ter wille van orde, tot welsyn van die mensheid.
In 2 Thess 2 hoor ons van `n veel hoër doel van orde en gesag: God gebruik dit om die koms van die Antichris teen te hou !
Van kleins af leer ons gesag ken, en soos mens groter word, word hierdie dinge en hulle verpligtinge al hoe meer ingewikkeld.
Om gesag te ontken is sonde !
2.DIE DOEN VAN DIE GEBOD
Let daarop hoe beoefening van die 5e gebod saamhang met die volgende gebooie:
= Hoeveel oortredings teen gesag en wet lei nie tot oortreding
van die sesde gebod nie: haat, wraak en MOORD ?
= Hoeveel gevalle van ontrou, egbreuk en skeiding het nie te doen
met `n ontkenning van gesag of die verkeerde uitoefen daarvan
nie ? (Sewende gebod.)
= Dit geld net so by die oorsake van diefstal en oneerlikheid.
( Agste gebod.)
= Valse ede, leuens en ligvaardige oordele is oortreding van die
negende gebod, en staan dikwels direk teenoor gesag. Ons slegte
begeertes wat ons najaag (tiende gebod) weerstaan dikwels die
wette wat ons naaste moet beskerm.
En al hierdie dinge begin by die erkenning van God se gesag.
Hy stel die menseverhoudings daar van man/vrou, ouer/kind, rege-ring/onderdaan, werkgewer en –nemer, bestuur en lede, polisieman/
en wetsgehoorsame, kerkraad en gemeente ens., ens.
Oral het ons te doen met naastes wat God bo of onder ons gestel het.
Van kindsbeen af ontgroei ons sekere verhoudings, soos die teenoor ons ouers of onderwysers, maar ons groei weer in ander in. Tog kan die eerbied en liefde bly bestaan.
Ons eie gesag kan groei, soos by bevordering, maar dit verander nie aan die beginsels wat God beveel nie.
`n Verdere ding wat ons nie mag vergeet nie, is dat ons almal vol sondes en gebreke is.
-4-
GEDULD met mekaar se tekortkominge is ook God se wil – of dit teenoor `n meerdere of mindere is !
Elkeen moet die posisie wat hy of sy beklee, met eer vol staan. As mindere moet ons ons taak volbring en as meerdere.
Die naasteliefde moet ander aanspreek.
Gesag mag nie deur ons in oneer gebring word nie, en ons kan ondergeskikte posisies met eer beklee.
So kan `n goeie sersant meer vir manskappe beteken as `n offisier wat met oneer in sy posisie staan. Omgekeers ook: `n goeie meerdere kan die minderwaardige optrede van `n mindere tot niet maak.
Oral beteken regverdigheid, liefde en erkennning meer as enigiets anders. Opregtheid en vertroue bou op ! Liefde vir die waarheid moet vertroetel word.
Eerbaarheid beteken dat mens jou taak volbring,al is jou meerdere se oog nie op jou nie. Dan hoef `n meerdere nie sy mindere te beswaar nie.
Koning Dawid se seuns dien vir ons as voorbeeld van mense wat nie ouerlike of staatagesag geëer het nie.
3.TOT HOE VER STREK GESAG ?
Mens hoor in die Bybel van opstand en teenstand teen owerhede, ten spyte van die vermanings om gesag te respekteer.
Die Apostels het gelewe in die tyd van heidense Romeinse keisers, en tog geleer volgens Rom 13 – gee “eer aan die wat eer, vrees aan die wat vrees toekom.”
Ook: bid vir die owerhede.
Die Hervormer Johannes Calvyn se voorrede aan sy Institusie was gerig aan die Franse koning, wat die dood van duisende Hugenote op sy gewete gehad het. Tog was hierdie voorrede met `n erkenning van die gesag van die koning geskryf.
Is daar `n lyn wat ons kan trek, waar ons gesag teenstaan ?
Hier is ook `n duidelike riglyn. Petrus en Johannes se antwoord aan die Sanhedrin was dat hulle God meer gehoorsaam moet wees as mense.
Die Joodse raad het hulle verbied om Christus te verkondig, maar die Apostels het voet neergesit: tot hiertoe en nie verder nie !
Christus het ons voorgegaan in die erkenning van die owerheid: “betaal aan die keiser wat aan die keiser toekom.”
Maar BO dit staan Jesus se woorde: “… en aan God wat God toekom.” DIT STAAN EERSTE !
-5-
Nou lewe ons dag vir dag met God se 5e gebod: eer en gehoorsaam.
Hoe doen ons dit ?
Op duisende maniere !
Ons gehoorsaam soveel ordelike riglyne. Ons stop by `n stop-straat. Ons hou (hopelik) snelheidsreëls. Ons is (glo ons) eerlik met die invul van belastingvorms. Ons hou by die regulasies van dosyne dinge, en ook by statute en reglemente.
Ons moet in al hierdie dinge ons oog na BO hou, op Christus, wat die Wet van God vir ons vervul het, sodat Hy ons skuld voor God kon betaal.
Hy het volkome gehoorsaamheid uitgelewe, om ons ontwil. Nou leer Hy ons dit ook: Koninkryk-gehoorsaamheid, Ons optrede moet ander wys op ons hoër gehoorsaamheid.
Ons optrede moet verkondiging wees van liefde vir orde en vrede.
Daarom moet ons die tree na opstand en teenstand slegs in die uiterste omstandighede gee:
Die vraag moet bly: Is ons God gehoorsaam ?
Is alles moontlik gedoen op `n pad van
vrede ?
Is daar geen ander weg oor nie ?
Is ons optrede fanatisisme, of ordelik
en wyslik ?
So sal ons voor God se troon met verantwoording kan staan.
Vir ons bly gebed en berusting, vredigheid en liefde bo alles.
Laat ons die liefde vir orde en gesag nooit verloor nie ! So werk ons mee in die teenstand teen die donker koninryk van die duiwel, en dien God met ons hele hart, siel en kragte.
AMEN.
- - - 0 - - -
LEES: Prediker 8:1-10; Rom 13:1-7; Kategismus Sondag 39
TEKS: vers 8(b)
Gehoorsaamheid aan gesag is gehoorsaamheid aan God
Mens kan dadelik stel dat die meeste mense werklik in `n groot mate wetsgehoorsaam is. Ons is immers voortdurend besig om te voldoen aan reëls, regulasies en wette …. of dit nou van die staat is, of van organisasies waaraan ons behoort, of sportklubs, op skool, by die werk, op pad, tuis.
Maar dit bly tog `n groot vraag in hoe verre ons aan die wese van die vyfde gebod getrou is.
IS ONS DUS GETROU AAN GOD ?
Wat kan ons sê is DIE WESE van die 5e gebod ?
Dit leer ons duidelik in die Nuwe Testament: dat ons moet gehoor-saam wees SOOS AAN DIE HERE – - LIEFDE TOT GOD ! Ons moet doelbewus gehoorsaam wees aan DIE HERE se eis tot gehoorsaamheid.
As ek gesag eerbiedig, eerbiedig ek God !
Dit is dan die wese, of grond, van die gebod. As ek die grond ken, beoefen ek dit getrou.
Met die 5e gebod begin die tweede tafel van die Wet: dat ek my naaste so lief moet hê soos myself.
Wat Gods Woord nou aan ons gewetens vra, is: beoefen ek hierdie liefde ? …. omdat ek God liefhet ?
Aanslag van die Bose op gesag
Ons weet al hierdie dinge wat reeds gesê is.
Maar besef ons, dat die tweede ding wat hier ter sake is, is dat Satan steeds met sy voortdurende aanslag teen GESAG besig is ?
Steeds ? Ja !
Hy het daardie aanslag al in die Paradys begin, toe hy Eva laat rebelleer het teen God se bevel. Sy het hom geglo dat DIE HERE hulle ten onregte weerhou van die aanloklike vrug van die boom van kennis van goed en kwaad.
As vader van die leuen, is Satan ook vader van die opstand teen God se gesag,
Dit is daarom nie verbasend dat die tweede tafel van die Wet juis begin deur orde en gesag te beveel nie.
Saam met die opstand teen God se gesag,het die mensenatuur verander van gehoorsaamheid na onverdraagsaamheid teenoor gesag. Die liefde tot God het verander in haat van Sy bevele. Die liefde vir orde het verlore gegaan.
Outomaties is die liefde vir die naaste ook weg.
Dit is nie verniet dat God met die gebod die gesin gebruik as wegspringplek nie.
-2-
Die ouer-kind verhouding is die begin van `n mens se leerskool.
Uit die res van die Woord is dit egter duidelik dat ALLE gesags-verhoudings hiermee vasgevat is. Dit is die gebod vir owerheid en onderdaan.
In Christus se Bergpredikasie (Matt 5-7) kan ons stel as die Grondwet van die Koninkryk. Daarin leer Hy dat Hy nie gekom het om die Wet van God op te hef nie, maar om dit te vervul !
Hy leer ons dat ons onderhouding van die Wet strenger moet wees as die van die Fariseërs. Die Fariseërs het voorgegee dat hulle die Wet so nougeset hou,
Maar hulle leer was niks anders as OMSEILING van die Wet nie !
Om ware Koninkryksburgers te wees, het ons Koninkryks-GEHOORSAAMHEID NODIG.
Erkenning van gesag is die eerste gebod oor ons verhouding van liefde teenoor ons naaste.
Ons kyk vervolgens na (1) die REDE en (2) die DOEN van die 5e gebod.
1.DIE REDE/grond vir ons naasteliefde
In die Woord Hy leer ons om die lieflike VERSKEIDENHEID in die skepping raak te sien.
Dit beteken dat ons moet besef daar is ook ONGELYKHEID en ver-skeidenheid onder mense, al is ons almal voor God GELYK.
Ongelykheid is deel van die verskeidenheid. Ons het ook `n roeping om die mensheid te leer wat God bedoel met gesag.
Van die tyd van die Franse Rewolusie af het die humanistiese idee dat ALMAL GELYK IS met rasse skrede vooruit gegaan. Satan se doel daarmee is om respek vir gesag af te breek.
Hierdie “gelykheid” het slagspreuk geword vir almal wat selfs massas mense gelyk wil gebruik om vir hulle self en hulle ideologie mag in te palm. Wanorde en onmin word gesaai.
Die vaders van die kommunisme het hulle beywer om minagting vir gesag wêreldwyd te saai. Hulle het gestel dat `n land wat nie meer sy gesagsfigure vertrou nie “RYP IS VIR DIE REWOLUSIE”.
Wat hulle nie besef nie, is dat hulle ideologie BOEMERANG !
Is ons 2007-regering nie besig om met die reuse-stakings terug te kry wat hulle die mense geleer het, toe hulle self die mag wou kry nie !
Kom ons vergewis ons eerder met WAT GOD ONS LEER, en die rede/ wese van die Gebod oor gesag.
Hy het nie net mense naas mens gestel nie, maar ook mense oor mense. Die ongelykheid/verskeidenheid word van die begin af selfs in die huwelik gestel: Na die sondeval sê Hy dat die man oor die vrou sal heers.
Verder leer ons in die Woord van talle ongelykhede: kinders onder ouers se gesag; heersers en onderdane; meesters en slawe ( hoewel
-3-
slawerny as sulks nie goedgepraat word nie ).
Vanuit die gesinskring word geleer hoe die hele lewe sal wees: gesag, onderdanigheid en gehoorsaamheid is nodig vir `n ordelike lewe.
Daar is regerings, besture, komitees, direksies, range en oral is daar gesagstrukture. Gesag word gehandhaaf deur verkeers- en ander polisie, magistrate en regters, hoofmanne, vooritters, prefekte, skolierpatrollies en leerlingrade.
Te veel om te noem !
God het gesag ingestel ter wille van orde, tot welsyn van die mensheid.
In 2 Thess 2 hoor ons van `n veel hoër doel van orde en gesag: God gebruik dit om die koms van die Antichris teen te hou !
Van kleins af leer ons gesag ken, en soos mens groter word, word hierdie dinge en hulle verpligtinge al hoe meer ingewikkeld.
Om gesag te ontken is sonde !
2.DIE DOEN VAN DIE GEBOD
Let daarop hoe beoefening van die 5e gebod saamhang met die volgende gebooie:
= Hoeveel oortredings teen gesag en wet lei nie tot oortreding
van die sesde gebod nie: haat, wraak en MOORD ?
= Hoeveel gevalle van ontrou, egbreuk en skeiding het nie te doen
met `n ontkenning van gesag of die verkeerde uitoefen daarvan
nie ? (Sewende gebod.)
= Dit geld net so by die oorsake van diefstal en oneerlikheid.
( Agste gebod.)
= Valse ede, leuens en ligvaardige oordele is oortreding van die
negende gebod, en staan dikwels direk teenoor gesag. Ons slegte
begeertes wat ons najaag (tiende gebod) weerstaan dikwels die
wette wat ons naaste moet beskerm.
En al hierdie dinge begin by die erkenning van God se gesag.
Hy stel die menseverhoudings daar van man/vrou, ouer/kind, rege-ring/onderdaan, werkgewer en –nemer, bestuur en lede, polisieman/
en wetsgehoorsame, kerkraad en gemeente ens., ens.
Oral het ons te doen met naastes wat God bo of onder ons gestel het.
Van kindsbeen af ontgroei ons sekere verhoudings, soos die teenoor ons ouers of onderwysers, maar ons groei weer in ander in. Tog kan die eerbied en liefde bly bestaan.
Ons eie gesag kan groei, soos by bevordering, maar dit verander nie aan die beginsels wat God beveel nie.
`n Verdere ding wat ons nie mag vergeet nie, is dat ons almal vol sondes en gebreke is.
-4-
GEDULD met mekaar se tekortkominge is ook God se wil – of dit teenoor `n meerdere of mindere is !
Elkeen moet die posisie wat hy of sy beklee, met eer vol staan. As mindere moet ons ons taak volbring en as meerdere.
Die naasteliefde moet ander aanspreek.
Gesag mag nie deur ons in oneer gebring word nie, en ons kan ondergeskikte posisies met eer beklee.
So kan `n goeie sersant meer vir manskappe beteken as `n offisier wat met oneer in sy posisie staan. Omgekeers ook: `n goeie meerdere kan die minderwaardige optrede van `n mindere tot niet maak.
Oral beteken regverdigheid, liefde en erkennning meer as enigiets anders. Opregtheid en vertroue bou op ! Liefde vir die waarheid moet vertroetel word.
Eerbaarheid beteken dat mens jou taak volbring,al is jou meerdere se oog nie op jou nie. Dan hoef `n meerdere nie sy mindere te beswaar nie.
Koning Dawid se seuns dien vir ons as voorbeeld van mense wat nie ouerlike of staatagesag geëer het nie.
3.TOT HOE VER STREK GESAG ?
Mens hoor in die Bybel van opstand en teenstand teen owerhede, ten spyte van die vermanings om gesag te respekteer.
Die Apostels het gelewe in die tyd van heidense Romeinse keisers, en tog geleer volgens Rom 13 – gee “eer aan die wat eer, vrees aan die wat vrees toekom.”
Ook: bid vir die owerhede.
Die Hervormer Johannes Calvyn se voorrede aan sy Institusie was gerig aan die Franse koning, wat die dood van duisende Hugenote op sy gewete gehad het. Tog was hierdie voorrede met `n erkenning van die gesag van die koning geskryf.
Is daar `n lyn wat ons kan trek, waar ons gesag teenstaan ?
Hier is ook `n duidelike riglyn. Petrus en Johannes se antwoord aan die Sanhedrin was dat hulle God meer gehoorsaam moet wees as mense.
Die Joodse raad het hulle verbied om Christus te verkondig, maar die Apostels het voet neergesit: tot hiertoe en nie verder nie !
Christus het ons voorgegaan in die erkenning van die owerheid: “betaal aan die keiser wat aan die keiser toekom.”
Maar BO dit staan Jesus se woorde: “… en aan God wat God toekom.” DIT STAAN EERSTE !
-5-
Nou lewe ons dag vir dag met God se 5e gebod: eer en gehoorsaam.
Hoe doen ons dit ?
Op duisende maniere !
Ons gehoorsaam soveel ordelike riglyne. Ons stop by `n stop-straat. Ons hou (hopelik) snelheidsreëls. Ons is (glo ons) eerlik met die invul van belastingvorms. Ons hou by die regulasies van dosyne dinge, en ook by statute en reglemente.
Ons moet in al hierdie dinge ons oog na BO hou, op Christus, wat die Wet van God vir ons vervul het, sodat Hy ons skuld voor God kon betaal.
Hy het volkome gehoorsaamheid uitgelewe, om ons ontwil. Nou leer Hy ons dit ook: Koninkryk-gehoorsaamheid, Ons optrede moet ander wys op ons hoër gehoorsaamheid.
Ons optrede moet verkondiging wees van liefde vir orde en vrede.
Daarom moet ons die tree na opstand en teenstand slegs in die uiterste omstandighede gee:
Die vraag moet bly: Is ons God gehoorsaam ?
Is alles moontlik gedoen op `n pad van
vrede ?
Is daar geen ander weg oor nie ?
Is ons optrede fanatisisme, of ordelik
en wyslik ?
So sal ons voor God se troon met verantwoording kan staan.
Vir ons bly gebed en berusting, vredigheid en liefde bo alles.
Laat ons die liefde vir orde en gesag nooit verloor nie ! So werk ons mee in die teenstand teen die donker koninryk van die duiwel, en dien God met ons hele hart, siel en kragte.
AMEN.
- - - 0 - - -
8.TOT WAAR LAAT GOD GESAG STREK ?
LEES: Prediker 8:1-10; Rom 13:1-7; Kategismus Sondag 39
TEKS: vers 8(b)
Gehoorsaamheid aan gesag is gehoorsaamheid aan God
Mens kan dadelik stel dat die meeste mense werklik in `n groot mate wetsgehoorsaam is. Ons is immers voortdurend besig om te voldoen aan reëls, regulasies en wette …. of dit nou van die staat is, of van organisasies waaraan ons behoort, of sportklubs, op skool, by die werk, op pad, tuis.
Maar dit bly tog `n groot vraag in hoe verre ons aan die wese van die vyfde gebod getrou is.
IS ONS DUS GETROU AAN GOD ?
Wat kan ons sê is DIE WESE van die 5e gebod ?
Dit leer ons duidelik in die Nuwe Testament: dat ons moet gehoor-saam wees SOOS AAN DIE HERE – - LIEFDE TOT GOD ! Ons moet doelbewus gehoorsaam wees aan DIE HERE se eis tot gehoorsaamheid.
As ek gesag eerbiedig, eerbiedig ek God !
Dit is dan die wese, of grond, van die gebod. As ek die grond ken, beoefen ek dit getrou.
Met die 5e gebod begin die tweede tafel van die Wet: dat ek my naaste so lief moet hê soos myself.
Wat Gods Woord nou aan ons gewetens vra, is: beoefen ek hierdie liefde ? …. omdat ek God liefhet ?
Aanslag van die Bose op gesag
Ons weet al hierdie dinge wat reeds gesê is.
Maar besef ons, dat die tweede ding wat hier ter sake is, is dat Satan steeds met sy voortdurende aanslag teen GESAG besig is ?
Steeds ? Ja !
Hy het daardie aanslag al in die Paradys begin, toe hy Eva laat rebelleer het teen God se bevel. Sy het hom geglo dat DIE HERE hulle ten onregte weerhou van die aanloklike vrug van die boom van kennis van goed en kwaad.
As vader van die leuen, is Satan ook vader van die opstand teen God se gesag,
Dit is daarom nie verbasend dat die tweede tafel van die Wet juis begin deur orde en gesag te beveel nie.
Saam met die opstand teen God se gesag,het die mensenatuur verander van gehoorsaamheid na onverdraagsaamheid teenoor gesag. Die liefde tot God het verander in haat van Sy bevele. Die liefde vir orde het verlore gegaan.
Outomaties is die liefde vir die naaste ook weg.
Dit is nie verniet dat God met die gebod die gesin gebruik as wegspringplek nie.
-2-
Die ouer-kind verhouding is die begin van `n mens se leerskool.
Uit die res van die Woord is dit egter duidelik dat ALLE gesags-verhoudings hiermee vasgevat is. Dit is die gebod vir owerheid en onderdaan.
In Christus se Bergpredikasie (Matt 5-7) kan ons stel as die Grondwet van die Koninkryk. Daarin leer Hy dat Hy nie gekom het om die Wet van God op te hef nie, maar om dit te vervul !
Hy leer ons dat ons onderhouding van die Wet strenger moet wees as die van die Fariseërs. Die Fariseërs het voorgegee dat hulle die Wet so nougeset hou,
Maar hulle leer was niks anders as OMSEILING van die Wet nie !
Om ware Koninkryksburgers te wees, het ons Koninkryks-GEHOORSAAMHEID NODIG.
Erkenning van gesag is die eerste gebod oor ons verhouding van liefde teenoor ons naaste.
Ons kyk vervolgens na (1) die REDE en (2) die DOEN van die 5e gebod.
1.DIE REDE/grond vir ons naasteliefde
In die Woord Hy leer ons om die lieflike VERSKEIDENHEID in die skepping raak te sien.
Dit beteken dat ons moet besef daar is ook ONGELYKHEID en ver-skeidenheid onder mense, al is ons almal voor God GELYK.
Ongelykheid is deel van die verskeidenheid. Ons het ook `n roeping om die mensheid te leer wat God bedoel met gesag.
Van die tyd van die Franse Rewolusie af het die humanistiese idee dat ALMAL GELYK IS met rasse skrede vooruit gegaan. Satan se doel daarmee is om respek vir gesag af te breek.
Hierdie “gelykheid” het slagspreuk geword vir almal wat selfs massas mense gelyk wil gebruik om vir hulle self en hulle ideologie mag in te palm. Wanorde en onmin word gesaai.
Die vaders van die kommunisme het hulle beywer om minagting vir gesag wêreldwyd te saai. Hulle het gestel dat `n land wat nie meer sy gesagsfigure vertrou nie “RYP IS VIR DIE REWOLUSIE”.
Wat hulle nie besef nie, is dat hulle ideologie BOEMERANG !
Is ons 2007-regering nie besig om met die reuse-stakings terug te kry wat hulle die mense geleer het, toe hulle self die mag wou kry nie !
Kom ons vergewis ons eerder met WAT GOD ONS LEER, en die rede/ wese van die Gebod oor gesag.
Hy het nie net mense naas mens gestel nie, maar ook mense oor mense. Die ongelykheid/verskeidenheid word van die begin af selfs in die huwelik gestel: Na die sondeval sê Hy dat die man oor die vrou sal heers.
Verder leer ons in die Woord van talle ongelykhede: kinders onder ouers se gesag; heersers en onderdane; meesters en slawe ( hoewel
-3-
slawerny as sulks nie goedgepraat word nie ).
Vanuit die gesinskring word geleer hoe die hele lewe sal wees: gesag, onderdanigheid en gehoorsaamheid is nodig vir `n ordelike lewe.
Daar is regerings, besture, komitees, direksies, range en oral is daar gesagstrukture. Gesag word gehandhaaf deur verkeers- en ander polisie, magistrate en regters, hoofmanne, vooritters, prefekte, skolierpatrollies en leerlingrade.
Te veel om te noem !
God het gesag ingestel ter wille van orde, tot welsyn van die mensheid.
In 2 Thess 2 hoor ons van `n veel hoër doel van orde en gesag: God gebruik dit om die koms van die Antichris teen te hou !
Van kleins af leer ons gesag ken, en soos mens groter word, word hierdie dinge en hulle verpligtinge al hoe meer ingewikkeld.
Om gesag te ontken is sonde !
2.DIE DOEN VAN DIE GEBOD
Let daarop hoe beoefening van die 5e gebod saamhang met die volgende gebooie:
= Hoeveel oortredings teen gesag en wet lei nie tot oortreding
van die sesde gebod nie: haat, wraak en MOORD ?
= Hoeveel gevalle van ontrou, egbreuk en skeiding het nie te doen
met `n ontkenning van gesag of die verkeerde uitoefen daarvan
nie ? (Sewende gebod.)
= Dit geld net so by die oorsake van diefstal en oneerlikheid.
( Agste gebod.)
= Valse ede, leuens en ligvaardige oordele is oortreding van die
negende gebod, en staan dikwels direk teenoor gesag. Ons slegte
begeertes wat ons najaag (tiende gebod) weerstaan dikwels die
wette wat ons naaste moet beskerm.
En al hierdie dinge begin by die erkenning van God se gesag.
Hy stel die menseverhoudings daar van man/vrou, ouer/kind, rege-ring/onderdaan, werkgewer en –nemer, bestuur en lede, polisieman/
en wetsgehoorsame, kerkraad en gemeente ens., ens.
Oral het ons te doen met naastes wat God bo of onder ons gestel het.
Van kindsbeen af ontgroei ons sekere verhoudings, soos die teenoor ons ouers of onderwysers, maar ons groei weer in ander in. Tog kan die eerbied en liefde bly bestaan.
Ons eie gesag kan groei, soos by bevordering, maar dit verander nie aan die beginsels wat God beveel nie.
`n Verdere ding wat ons nie mag vergeet nie, is dat ons almal vol sondes en gebreke is.
-4-
GEDULD met mekaar se tekortkominge is ook God se wil – of dit teenoor `n meerdere of mindere is !
Elkeen moet die posisie wat hy of sy beklee, met eer vol staan. As mindere moet ons ons taak volbring en as meerdere.
Die naasteliefde moet ander aanspreek.
Gesag mag nie deur ons in oneer gebring word nie, en ons kan ondergeskikte posisies met eer beklee.
So kan `n goeie sersant meer vir manskappe beteken as `n offisier wat met oneer in sy posisie staan. Omgekeers ook: `n goeie meerdere kan die minderwaardige optrede van `n mindere tot niet maak.
Oral beteken regverdigheid, liefde en erkennning meer as enigiets anders. Opregtheid en vertroue bou op ! Liefde vir die waarheid moet vertroetel word.
Eerbaarheid beteken dat mens jou taak volbring,al is jou meerdere se oog nie op jou nie. Dan hoef `n meerdere nie sy mindere te beswaar nie.
Koning Dawid se seuns dien vir ons as voorbeeld van mense wat nie ouerlike of staatagesag geëer het nie.
3.TOT HOE VER STREK GESAG ?
Mens hoor in die Bybel van opstand en teenstand teen owerhede, ten spyte van die vermanings om gesag te respekteer.
Die Apostels het gelewe in die tyd van heidense Romeinse keisers, en tog geleer volgens Rom 13 – gee “eer aan die wat eer, vrees aan die wat vrees toekom.”
Ook: bid vir die owerhede.
Die Hervormer Johannes Calvyn se voorrede aan sy Institusie was gerig aan die Franse koning, wat die dood van duisende Hugenote op sy gewete gehad het. Tog was hierdie voorrede met `n erkenning van die gesag van die koning geskryf.
Is daar `n lyn wat ons kan trek, waar ons gesag teenstaan ?
Hier is ook `n duidelike riglyn. Petrus en Johannes se antwoord aan die Sanhedrin was dat hulle God meer gehoorsaam moet wees as mense.
Die Joodse raad het hulle verbied om Christus te verkondig, maar die Apostels het voet neergesit: tot hiertoe en nie verder nie !
Christus het ons voorgegaan in die erkenning van die owerheid: “betaal aan die keiser wat aan die keiser toekom.”
Maar BO dit staan Jesus se woorde: “… en aan God wat God toekom.” DIT STAAN EERSTE !
-5-
Nou lewe ons dag vir dag met God se 5e gebod: eer en gehoorsaam.
Hoe doen ons dit ?
Op duisende maniere !
Ons gehoorsaam soveel ordelike riglyne. Ons stop by `n stop-straat. Ons hou (hopelik) snelheidsreëls. Ons is (glo ons) eerlik met die invul van belastingvorms. Ons hou by die regulasies van dosyne dinge, en ook by statute en reglemente.
Ons moet in al hierdie dinge ons oog na BO hou, op Christus, wat die Wet van God vir ons vervul het, sodat Hy ons skuld voor God kon betaal.
Hy het volkome gehoorsaamheid uitgelewe, om ons ontwil. Nou leer Hy ons dit ook: Koninkryk-gehoorsaamheid, Ons optrede moet ander wys op ons hoër gehoorsaamheid.
Ons optrede moet verkondiging wees van liefde vir orde en vrede.
Daarom moet ons die tree na opstand en teenstand slegs in die uiterste omstandighede gee:
Die vraag moet bly: Is ons God gehoorsaam ?
Is alles moontlik gedoen op `n pad van
vrede ?
Is daar geen ander weg oor nie ?
Is ons optrede fanatisisme, of ordelik
en wyslik ?
So sal ons voor God se troon met verantwoording kan staan.
Vir ons bly gebed en berusting, vredigheid en liefde bo alles.
Laat ons die liefde vir orde en gesag nooit verloor nie ! So werk ons mee in die teenstand teen die donker koninryk van die duiwel, en dien God met ons hele hart, siel en kragte.
AMEN.
- - - 0 - - -
LEES: Prediker 8:1-10; Rom 13:1-7; Kategismus Sondag 39
TEKS: vers 8(b)
Gehoorsaamheid aan gesag is gehoorsaamheid aan God
Mens kan dadelik stel dat die meeste mense werklik in `n groot mate wetsgehoorsaam is. Ons is immers voortdurend besig om te voldoen aan reëls, regulasies en wette …. of dit nou van die staat is, of van organisasies waaraan ons behoort, of sportklubs, op skool, by die werk, op pad, tuis.
Maar dit bly tog `n groot vraag in hoe verre ons aan die wese van die vyfde gebod getrou is.
IS ONS DUS GETROU AAN GOD ?
Wat kan ons sê is DIE WESE van die 5e gebod ?
Dit leer ons duidelik in die Nuwe Testament: dat ons moet gehoor-saam wees SOOS AAN DIE HERE – - LIEFDE TOT GOD ! Ons moet doelbewus gehoorsaam wees aan DIE HERE se eis tot gehoorsaamheid.
As ek gesag eerbiedig, eerbiedig ek God !
Dit is dan die wese, of grond, van die gebod. As ek die grond ken, beoefen ek dit getrou.
Met die 5e gebod begin die tweede tafel van die Wet: dat ek my naaste so lief moet hê soos myself.
Wat Gods Woord nou aan ons gewetens vra, is: beoefen ek hierdie liefde ? …. omdat ek God liefhet ?
Aanslag van die Bose op gesag
Ons weet al hierdie dinge wat reeds gesê is.
Maar besef ons, dat die tweede ding wat hier ter sake is, is dat Satan steeds met sy voortdurende aanslag teen GESAG besig is ?
Steeds ? Ja !
Hy het daardie aanslag al in die Paradys begin, toe hy Eva laat rebelleer het teen God se bevel. Sy het hom geglo dat DIE HERE hulle ten onregte weerhou van die aanloklike vrug van die boom van kennis van goed en kwaad.
As vader van die leuen, is Satan ook vader van die opstand teen God se gesag,
Dit is daarom nie verbasend dat die tweede tafel van die Wet juis begin deur orde en gesag te beveel nie.
Saam met die opstand teen God se gesag,het die mensenatuur verander van gehoorsaamheid na onverdraagsaamheid teenoor gesag. Die liefde tot God het verander in haat van Sy bevele. Die liefde vir orde het verlore gegaan.
Outomaties is die liefde vir die naaste ook weg.
Dit is nie verniet dat God met die gebod die gesin gebruik as wegspringplek nie.
-2-
Die ouer-kind verhouding is die begin van `n mens se leerskool.
Uit die res van die Woord is dit egter duidelik dat ALLE gesags-verhoudings hiermee vasgevat is. Dit is die gebod vir owerheid en onderdaan.
In Christus se Bergpredikasie (Matt 5-7) kan ons stel as die Grondwet van die Koninkryk. Daarin leer Hy dat Hy nie gekom het om die Wet van God op te hef nie, maar om dit te vervul !
Hy leer ons dat ons onderhouding van die Wet strenger moet wees as die van die Fariseërs. Die Fariseërs het voorgegee dat hulle die Wet so nougeset hou,
Maar hulle leer was niks anders as OMSEILING van die Wet nie !
Om ware Koninkryksburgers te wees, het ons Koninkryks-GEHOORSAAMHEID NODIG.
Erkenning van gesag is die eerste gebod oor ons verhouding van liefde teenoor ons naaste.
Ons kyk vervolgens na (1) die REDE en (2) die DOEN van die 5e gebod.
1.DIE REDE/grond vir ons naasteliefde
In die Woord Hy leer ons om die lieflike VERSKEIDENHEID in die skepping raak te sien.
Dit beteken dat ons moet besef daar is ook ONGELYKHEID en ver-skeidenheid onder mense, al is ons almal voor God GELYK.
Ongelykheid is deel van die verskeidenheid. Ons het ook `n roeping om die mensheid te leer wat God bedoel met gesag.
Van die tyd van die Franse Rewolusie af het die humanistiese idee dat ALMAL GELYK IS met rasse skrede vooruit gegaan. Satan se doel daarmee is om respek vir gesag af te breek.
Hierdie “gelykheid” het slagspreuk geword vir almal wat selfs massas mense gelyk wil gebruik om vir hulle self en hulle ideologie mag in te palm. Wanorde en onmin word gesaai.
Die vaders van die kommunisme het hulle beywer om minagting vir gesag wêreldwyd te saai. Hulle het gestel dat `n land wat nie meer sy gesagsfigure vertrou nie “RYP IS VIR DIE REWOLUSIE”.
Wat hulle nie besef nie, is dat hulle ideologie BOEMERANG !
Is ons 2007-regering nie besig om met die reuse-stakings terug te kry wat hulle die mense geleer het, toe hulle self die mag wou kry nie !
Kom ons vergewis ons eerder met WAT GOD ONS LEER, en die rede/ wese van die Gebod oor gesag.
Hy het nie net mense naas mens gestel nie, maar ook mense oor mense. Die ongelykheid/verskeidenheid word van die begin af selfs in die huwelik gestel: Na die sondeval sê Hy dat die man oor die vrou sal heers.
Verder leer ons in die Woord van talle ongelykhede: kinders onder ouers se gesag; heersers en onderdane; meesters en slawe ( hoewel
-3-
slawerny as sulks nie goedgepraat word nie ).
Vanuit die gesinskring word geleer hoe die hele lewe sal wees: gesag, onderdanigheid en gehoorsaamheid is nodig vir `n ordelike lewe.
Daar is regerings, besture, komitees, direksies, range en oral is daar gesagstrukture. Gesag word gehandhaaf deur verkeers- en ander polisie, magistrate en regters, hoofmanne, vooritters, prefekte, skolierpatrollies en leerlingrade.
Te veel om te noem !
God het gesag ingestel ter wille van orde, tot welsyn van die mensheid.
In 2 Thess 2 hoor ons van `n veel hoër doel van orde en gesag: God gebruik dit om die koms van die Antichris teen te hou !
Van kleins af leer ons gesag ken, en soos mens groter word, word hierdie dinge en hulle verpligtinge al hoe meer ingewikkeld.
Om gesag te ontken is sonde !
2.DIE DOEN VAN DIE GEBOD
Let daarop hoe beoefening van die 5e gebod saamhang met die volgende gebooie:
= Hoeveel oortredings teen gesag en wet lei nie tot oortreding
van die sesde gebod nie: haat, wraak en MOORD ?
= Hoeveel gevalle van ontrou, egbreuk en skeiding het nie te doen
met `n ontkenning van gesag of die verkeerde uitoefen daarvan
nie ? (Sewende gebod.)
= Dit geld net so by die oorsake van diefstal en oneerlikheid.
( Agste gebod.)
= Valse ede, leuens en ligvaardige oordele is oortreding van die
negende gebod, en staan dikwels direk teenoor gesag. Ons slegte
begeertes wat ons najaag (tiende gebod) weerstaan dikwels die
wette wat ons naaste moet beskerm.
En al hierdie dinge begin by die erkenning van God se gesag.
Hy stel die menseverhoudings daar van man/vrou, ouer/kind, rege-ring/onderdaan, werkgewer en –nemer, bestuur en lede, polisieman/
en wetsgehoorsame, kerkraad en gemeente ens., ens.
Oral het ons te doen met naastes wat God bo of onder ons gestel het.
Van kindsbeen af ontgroei ons sekere verhoudings, soos die teenoor ons ouers of onderwysers, maar ons groei weer in ander in. Tog kan die eerbied en liefde bly bestaan.
Ons eie gesag kan groei, soos by bevordering, maar dit verander nie aan die beginsels wat God beveel nie.
`n Verdere ding wat ons nie mag vergeet nie, is dat ons almal vol sondes en gebreke is.
-4-
GEDULD met mekaar se tekortkominge is ook God se wil – of dit teenoor `n meerdere of mindere is !
Elkeen moet die posisie wat hy of sy beklee, met eer vol staan. As mindere moet ons ons taak volbring en as meerdere.
Die naasteliefde moet ander aanspreek.
Gesag mag nie deur ons in oneer gebring word nie, en ons kan ondergeskikte posisies met eer beklee.
So kan `n goeie sersant meer vir manskappe beteken as `n offisier wat met oneer in sy posisie staan. Omgekeers ook: `n goeie meerdere kan die minderwaardige optrede van `n mindere tot niet maak.
Oral beteken regverdigheid, liefde en erkennning meer as enigiets anders. Opregtheid en vertroue bou op ! Liefde vir die waarheid moet vertroetel word.
Eerbaarheid beteken dat mens jou taak volbring,al is jou meerdere se oog nie op jou nie. Dan hoef `n meerdere nie sy mindere te beswaar nie.
Koning Dawid se seuns dien vir ons as voorbeeld van mense wat nie ouerlike of staatagesag geëer het nie.
3.TOT HOE VER STREK GESAG ?
Mens hoor in die Bybel van opstand en teenstand teen owerhede, ten spyte van die vermanings om gesag te respekteer.
Die Apostels het gelewe in die tyd van heidense Romeinse keisers, en tog geleer volgens Rom 13 – gee “eer aan die wat eer, vrees aan die wat vrees toekom.”
Ook: bid vir die owerhede.
Die Hervormer Johannes Calvyn se voorrede aan sy Institusie was gerig aan die Franse koning, wat die dood van duisende Hugenote op sy gewete gehad het. Tog was hierdie voorrede met `n erkenning van die gesag van die koning geskryf.
Is daar `n lyn wat ons kan trek, waar ons gesag teenstaan ?
Hier is ook `n duidelike riglyn. Petrus en Johannes se antwoord aan die Sanhedrin was dat hulle God meer gehoorsaam moet wees as mense.
Die Joodse raad het hulle verbied om Christus te verkondig, maar die Apostels het voet neergesit: tot hiertoe en nie verder nie !
Christus het ons voorgegaan in die erkenning van die owerheid: “betaal aan die keiser wat aan die keiser toekom.”
Maar BO dit staan Jesus se woorde: “… en aan God wat God toekom.” DIT STAAN EERSTE !
-5-
Nou lewe ons dag vir dag met God se 5e gebod: eer en gehoorsaam.
Hoe doen ons dit ?
Op duisende maniere !
Ons gehoorsaam soveel ordelike riglyne. Ons stop by `n stop-straat. Ons hou (hopelik) snelheidsreëls. Ons is (glo ons) eerlik met die invul van belastingvorms. Ons hou by die regulasies van dosyne dinge, en ook by statute en reglemente.
Ons moet in al hierdie dinge ons oog na BO hou, op Christus, wat die Wet van God vir ons vervul het, sodat Hy ons skuld voor God kon betaal.
Hy het volkome gehoorsaamheid uitgelewe, om ons ontwil. Nou leer Hy ons dit ook: Koninkryk-gehoorsaamheid, Ons optrede moet ander wys op ons hoër gehoorsaamheid.
Ons optrede moet verkondiging wees van liefde vir orde en vrede.
Daarom moet ons die tree na opstand en teenstand slegs in die uiterste omstandighede gee:
Die vraag moet bly: Is ons God gehoorsaam ?
Is alles moontlik gedoen op `n pad van
vrede ?
Is daar geen ander weg oor nie ?
Is ons optrede fanatisisme, of ordelik
en wyslik ?
So sal ons voor God se troon met verantwoording kan staan.
Vir ons bly gebed en berusting, vredigheid en liefde bo alles.
Laat ons die liefde vir orde en gesag nooit verloor nie ! So werk ons mee in die teenstand teen die donker koninryk van die duiwel, en dien God met ons hele hart, siel en kragte.
AMEN.
- - - 0 - - -
Thursday, July 19, 2007
7.DIE RUSDAG IS `N BESONDERE DAG
LEES: Exodus 31:12-18; Heidelbergse Kategismus Sondag 38
TEKS: Exodus 20:8-11
Die hele wêreld hou by die week, soos God dit ingestel het. Almal se kalenders is so ingerig !
Al het die meeste mense net `n vyfdag-werkweek, `n week bly `n week !
Die bestaan van die week is `n stille getuienis, of mense dit nou wil weet of nie wil weet nie.
Hierdie instelling van God het tot die verste heidense lande deurgedring, deur die verspreiding van die Christendom, met die tyd van die kolonialisme. Westerse nasies het die grootste deel van die wêreld of regeer of beïnvloed.
Dit bly `n seën vir elkeen wat die oë en ore het daarvoor.
Selfs toe in die begin van die ou kommunistiese Rusland gepoog is om met die Rusdag weg te doen as gevolg van die Christelike kon-notasie daarvan, het hulle gou gesien dat die mense hierdie rus nodig het. Die God-ingestelde afwisseling van werk en rus MOET bly.
Dit is omdat wat God in die mens en Sy skepping ingebou het, so kragtig is. Hy het selfs rus vir ons bepaal.
In Ex 20 verbind Hy die Sabbatsgebod met Sy skeppingswerk – ses dae werk en een dag rus. Waar Moses die Wet herhaal (Deut 5), verbind Hy hierdie gebod ook met Israel se redding uit Egipte: Die Rusdag spreek van VERLOSSING …. Ook rus van die kwaad, die sonde.
Hy gee hierdie gebod met besondere redes: Naamlik dat die dag in Sy diens gebruik word. Hy gee dit ook ter wille van ons, en daar word `n opdrag hiermee verbind.
1.TOT EER EN DIENS VAN GOD
Dit is opmerklik dat die opstellers van die Kategismus alle vrae vermy het oor wat nie mag nie, en stel wat MOET.
Die dag gaan om die diens van God deur die gelowiges. Die Skepper van alle dinge, die Allerhoogste eis Sy eer en diens op.
Daarom moet die eredienste op hierdie dag onderhou word.
Ons HERE gee orde vir ons indeling van ons tyd.
Sy rus na die skeppingswerk is egter nie ons soort rus nie. Hy het steeds Sy hand aan die skepping gehou. As Hy dit een oomblik sou wegneem, sal alles in chaos verval.
Dit was dus nie `n ONAKTIEWE rus nie. God sluimer of slaap nie (Ps 121). Dit was `n gerigte rus.
In die Ou Testamentiese tyd het Hy hierdie rus bepaal vir die sewende dag.
Christus het die Wet vir ons vervul – ook in die hou van die vyfde gebod. Deur Sy oorwinningswerk begin Hy nou `n nuwe tydperk. Deur Sy Apostels en die eerste Christene het die eerste
-2-
dag van die week nou Rusdag geword …. Die dag van Sy opstanding uit die dood.
In plaas van die week af te sluit met die dag aan God gewy, BEGIN ons week nou daarmee.
Sien ons HERE se barmhartigheid hierin: Hy stel dat ons werksdae nou gerig word vanuit ons diens aan Hom op die eerste dag. Ons moet die dag wy aan diens van God, dit afsonder vir Hom, wat ons ook in die ander dae dra en bewaar.
Vir ons is Christus se opstandingsdag die eerste dag, nie net van die gewone week nie, maar van ons ewige rus. Hy het die ingelei. Nou kyk ons vanuit ons Rusdag vooruit na die ewige Sabbatsrus, na die “werkweek” van hierdie lewe.
Die Kategismus noem `n volgende taak wat uit hierdie gebod voortspruit –
Dit word so gestel: ons moet “die skole onderhou”. Hiermee word bedoel dat dit wat vir ons so belangrik is vir die Rusdag, die verkondiging van die Woord, moet onderhou word.
Hoe ? Deur die opleiding van Woordverkondigers !
Die predikking moet onderhou word. Die Woord moet suiwer uitgelê en toegepas word op ons lewens. Hierdie gebod moet ons dus elke Sondag wanneer ons dit aanhoor herinner aan die BELANGRIKSTE OPDRAG VAN CHRISTUS:
Gaan verkondig aan alle nasies !
Ons moet n
ie net hierdie opleiding onderhou nie, maar toesien dat dit SUIWER is. As dit nie so is nie, HOE kan die gemeentes opgebou word in `n ware geloof ?
Hierdie is `n belangrike taak in ons eer van die HERE.
Ons mag die Rusdag nie verwaarloos nie en ons mag nie die opleiding verwaarloos nie.
2.VIR ONS WELSYN
Ons het ook rus nodig, in die gewone sin van die woord. Daaroor sal niemand stry nie. So moes die Russe eers uitvind nadat hulle `n sewedag werksweek probeer het.
Maar daar is veel meer in hierdie gebod.
Dit gaan om ons geestelike welsyn !
Op die Rusdag met alles wat maar kan, tot stilstand kom, want die dag moet afgesonder word aan die diens van Die HERE.
Saam met die ander gelowiges moet byeengekom word, soos die Hebreërskrywer dit stel: die mense moes nie die onderlinge byeenkomste nalaat, soos sommiges die gewoonte gehad het nie. (Hebr 10:25.)
Ons moet ons dan toespits op omgang met God, veral in die amptelike erediens, en dit moet deurwerk na ons werk en aktiwiteite in die week.
Ons vind hieruit:
-3-
= Ons moet elke dag van al ons bose werke rus.
= Ons moet die eredienste bywoon, waar God die Heilige Gees deur
die prediking in ons harte werk.
= Ons begin die ewige Sabbat reeds in hierdie lewe.
Die heiliging van die dag aan Die HERE werk heiligend deur in ons lewens !
Ons moet die Hebreeus waarin die Wet oorspronklik geskryf is, nie verdraai nie. Wat in die ’33-Vertaling met “gedenk” vertaal is, gee die bedoeling van God beter deur, as die “sorg dat jy …. die Sabbatdag hou” van die nuwe vertaling.
Om maar net te “sorg” verswak die verbinding van hierdie woord met die HEILIGING. Toewyding word daarmee bedoel. Hoe diep-ernstig kan ons nie die mens-ingestelde Geloftedag hou, terwyl ons die God-ingestelde Rusdag met mense-redenasies al minder ag.
Die woord “dag” word hier gebruik in die sin van DAAGLIKS, of voortdurend. So moet ons toewyding op hierdie dag altyd met ons bly.
Met “Sabbat” word nie maar net `n ruspouse bedoel nie. Dit is heilig aan Die HERE. Die heiliging maak wel nie `n afgodjie van die dag (soos by die Fariseërs) nie, maar ons moet ons toewy …. die dag heilig.
3.DIE RUSDAG-GEBOD IS OOK `N WERKGEBOD
Die rus van die Rusdag is verder gerig as net op een dag van die week.
Ons het reeds daarop gewys dat dit wat ons dan doen moet deurwerk na die res van die week.
God het aan die mens by sy skepping `n werkoprag gegee. Ons moet die skepping bewerk en bewaak. Werk is `n voorreg en genieting.
Die vyfde gebod BEGIN met die bevel om te werk. Hier beteken die Hebreeuse woord: deeglik,voltooid doen. AL jou werk.
Jy moet voorsien.
As ons al hierdie positiewe betekenisse van die gebod werklik begryp en uitleef, hoef ons nie te verval in allerhande spitsvon-dige praatjies oor wat mag en nie mag op Sondag nie.
Die Fariseërs het wet op wet gemaak en elke moontlikwe situasie bespreek oor die Sabbat. Uiteindelik het hulle spekulasies uitgeloop op allerhande gebruikies waarmee hulle die Sabbatsgebod kon omseil !
Ons moet nie dink dat ons daaraan ontkom het nie. Selfs vandag word steeds aan die heiliging van die Rusdag geknaag op sinodes.
As ons egter toegewyd bly sal ons net altyd weer belewe hoe STANDVASTIG die gebooie van God is.
Tye kan maar verander, maar die Wet bly altyd toepaslik.
As “die tye” nuwe eise stel, geld God se Wet steeds daarvoor.
-4-
Ons moet nie God se gebooie verswak om by ons aan te pas nie.
Laat ons die Rusdag met toewyding en eerbied gedenk en daarmee gehoorsaam bly.
As Deut 5 hierdie gebod ook verbind met die Uittog uit Egipte, is dit vir ons as Nuwe Testamentiese gelowiges ook toepaslik:
Israel se verlossing uit die slawekettings was een groot profesie van Christus se werk. Hy het ons uit die slawekettings van Satan en die sonde bevry.
Nou is Hy met ons op `n ewiheidspad, na ons ewige Sabbatsrus.
Ons rus hier moet `n aktiewe rus wees. Diens van God ! Dan is ons werk elke dag ook `n rus-in-God.
Christus is die rus-Bringer, in Wie ons opnuut elke week begin.
AMEN.
- - - 0 - - -
LEES: Exodus 31:12-18; Heidelbergse Kategismus Sondag 38
TEKS: Exodus 20:8-11
Die hele wêreld hou by die week, soos God dit ingestel het. Almal se kalenders is so ingerig !
Al het die meeste mense net `n vyfdag-werkweek, `n week bly `n week !
Die bestaan van die week is `n stille getuienis, of mense dit nou wil weet of nie wil weet nie.
Hierdie instelling van God het tot die verste heidense lande deurgedring, deur die verspreiding van die Christendom, met die tyd van die kolonialisme. Westerse nasies het die grootste deel van die wêreld of regeer of beïnvloed.
Dit bly `n seën vir elkeen wat die oë en ore het daarvoor.
Selfs toe in die begin van die ou kommunistiese Rusland gepoog is om met die Rusdag weg te doen as gevolg van die Christelike kon-notasie daarvan, het hulle gou gesien dat die mense hierdie rus nodig het. Die God-ingestelde afwisseling van werk en rus MOET bly.
Dit is omdat wat God in die mens en Sy skepping ingebou het, so kragtig is. Hy het selfs rus vir ons bepaal.
In Ex 20 verbind Hy die Sabbatsgebod met Sy skeppingswerk – ses dae werk en een dag rus. Waar Moses die Wet herhaal (Deut 5), verbind Hy hierdie gebod ook met Israel se redding uit Egipte: Die Rusdag spreek van VERLOSSING …. Ook rus van die kwaad, die sonde.
Hy gee hierdie gebod met besondere redes: Naamlik dat die dag in Sy diens gebruik word. Hy gee dit ook ter wille van ons, en daar word `n opdrag hiermee verbind.
1.TOT EER EN DIENS VAN GOD
Dit is opmerklik dat die opstellers van die Kategismus alle vrae vermy het oor wat nie mag nie, en stel wat MOET.
Die dag gaan om die diens van God deur die gelowiges. Die Skepper van alle dinge, die Allerhoogste eis Sy eer en diens op.
Daarom moet die eredienste op hierdie dag onderhou word.
Ons HERE gee orde vir ons indeling van ons tyd.
Sy rus na die skeppingswerk is egter nie ons soort rus nie. Hy het steeds Sy hand aan die skepping gehou. As Hy dit een oomblik sou wegneem, sal alles in chaos verval.
Dit was dus nie `n ONAKTIEWE rus nie. God sluimer of slaap nie (Ps 121). Dit was `n gerigte rus.
In die Ou Testamentiese tyd het Hy hierdie rus bepaal vir die sewende dag.
Christus het die Wet vir ons vervul – ook in die hou van die vyfde gebod. Deur Sy oorwinningswerk begin Hy nou `n nuwe tydperk. Deur Sy Apostels en die eerste Christene het die eerste
-2-
dag van die week nou Rusdag geword …. Die dag van Sy opstanding uit die dood.
In plaas van die week af te sluit met die dag aan God gewy, BEGIN ons week nou daarmee.
Sien ons HERE se barmhartigheid hierin: Hy stel dat ons werksdae nou gerig word vanuit ons diens aan Hom op die eerste dag. Ons moet die dag wy aan diens van God, dit afsonder vir Hom, wat ons ook in die ander dae dra en bewaar.
Vir ons is Christus se opstandingsdag die eerste dag, nie net van die gewone week nie, maar van ons ewige rus. Hy het die ingelei. Nou kyk ons vanuit ons Rusdag vooruit na die ewige Sabbatsrus, na die “werkweek” van hierdie lewe.
Die Kategismus noem `n volgende taak wat uit hierdie gebod voortspruit –
Dit word so gestel: ons moet “die skole onderhou”. Hiermee word bedoel dat dit wat vir ons so belangrik is vir die Rusdag, die verkondiging van die Woord, moet onderhou word.
Hoe ? Deur die opleiding van Woordverkondigers !
Die predikking moet onderhou word. Die Woord moet suiwer uitgelê en toegepas word op ons lewens. Hierdie gebod moet ons dus elke Sondag wanneer ons dit aanhoor herinner aan die BELANGRIKSTE OPDRAG VAN CHRISTUS:
Gaan verkondig aan alle nasies !
Ons moet n
ie net hierdie opleiding onderhou nie, maar toesien dat dit SUIWER is. As dit nie so is nie, HOE kan die gemeentes opgebou word in `n ware geloof ?
Hierdie is `n belangrike taak in ons eer van die HERE.
Ons mag die Rusdag nie verwaarloos nie en ons mag nie die opleiding verwaarloos nie.
2.VIR ONS WELSYN
Ons het ook rus nodig, in die gewone sin van die woord. Daaroor sal niemand stry nie. So moes die Russe eers uitvind nadat hulle `n sewedag werksweek probeer het.
Maar daar is veel meer in hierdie gebod.
Dit gaan om ons geestelike welsyn !
Op die Rusdag met alles wat maar kan, tot stilstand kom, want die dag moet afgesonder word aan die diens van Die HERE.
Saam met die ander gelowiges moet byeengekom word, soos die Hebreërskrywer dit stel: die mense moes nie die onderlinge byeenkomste nalaat, soos sommiges die gewoonte gehad het nie. (Hebr 10:25.)
Ons moet ons dan toespits op omgang met God, veral in die amptelike erediens, en dit moet deurwerk na ons werk en aktiwiteite in die week.
Ons vind hieruit:
-3-
= Ons moet elke dag van al ons bose werke rus.
= Ons moet die eredienste bywoon, waar God die Heilige Gees deur
die prediking in ons harte werk.
= Ons begin die ewige Sabbat reeds in hierdie lewe.
Die heiliging van die dag aan Die HERE werk heiligend deur in ons lewens !
Ons moet die Hebreeus waarin die Wet oorspronklik geskryf is, nie verdraai nie. Wat in die ’33-Vertaling met “gedenk” vertaal is, gee die bedoeling van God beter deur, as die “sorg dat jy …. die Sabbatdag hou” van die nuwe vertaling.
Om maar net te “sorg” verswak die verbinding van hierdie woord met die HEILIGING. Toewyding word daarmee bedoel. Hoe diep-ernstig kan ons nie die mens-ingestelde Geloftedag hou, terwyl ons die God-ingestelde Rusdag met mense-redenasies al minder ag.
Die woord “dag” word hier gebruik in die sin van DAAGLIKS, of voortdurend. So moet ons toewyding op hierdie dag altyd met ons bly.
Met “Sabbat” word nie maar net `n ruspouse bedoel nie. Dit is heilig aan Die HERE. Die heiliging maak wel nie `n afgodjie van die dag (soos by die Fariseërs) nie, maar ons moet ons toewy …. die dag heilig.
3.DIE RUSDAG-GEBOD IS OOK `N WERKGEBOD
Die rus van die Rusdag is verder gerig as net op een dag van die week.
Ons het reeds daarop gewys dat dit wat ons dan doen moet deurwerk na die res van die week.
God het aan die mens by sy skepping `n werkoprag gegee. Ons moet die skepping bewerk en bewaak. Werk is `n voorreg en genieting.
Die vyfde gebod BEGIN met die bevel om te werk. Hier beteken die Hebreeuse woord: deeglik,voltooid doen. AL jou werk.
Jy moet voorsien.
As ons al hierdie positiewe betekenisse van die gebod werklik begryp en uitleef, hoef ons nie te verval in allerhande spitsvon-dige praatjies oor wat mag en nie mag op Sondag nie.
Die Fariseërs het wet op wet gemaak en elke moontlikwe situasie bespreek oor die Sabbat. Uiteindelik het hulle spekulasies uitgeloop op allerhande gebruikies waarmee hulle die Sabbatsgebod kon omseil !
Ons moet nie dink dat ons daaraan ontkom het nie. Selfs vandag word steeds aan die heiliging van die Rusdag geknaag op sinodes.
As ons egter toegewyd bly sal ons net altyd weer belewe hoe STANDVASTIG die gebooie van God is.
Tye kan maar verander, maar die Wet bly altyd toepaslik.
As “die tye” nuwe eise stel, geld God se Wet steeds daarvoor.
-4-
Ons moet nie God se gebooie verswak om by ons aan te pas nie.
Laat ons die Rusdag met toewyding en eerbied gedenk en daarmee gehoorsaam bly.
As Deut 5 hierdie gebod ook verbind met die Uittog uit Egipte, is dit vir ons as Nuwe Testamentiese gelowiges ook toepaslik:
Israel se verlossing uit die slawekettings was een groot profesie van Christus se werk. Hy het ons uit die slawekettings van Satan en die sonde bevry.
Nou is Hy met ons op `n ewiheidspad, na ons ewige Sabbatsrus.
Ons rus hier moet `n aktiewe rus wees. Diens van God ! Dan is ons werk elke dag ook `n rus-in-God.
Christus is die rus-Bringer, in Wie ons opnuut elke week begin.
AMEN.
- - - 0 - - -
Monday, July 16, 2007
6.`n LEWE MET GOD
Hebreërs 11:1-6; Genesis 5:24
“En Henog het met God gewandel,en hy was daar nie meer nie, want
God het hom weggeneem.”
Publieke opinie kan soos `n hewige storm wees, wat alles meesleur.Dit is nie maklik om teen te staan nie. Dit is gewoonlik wat die meeste mense dink – die algemene mode van die tyd …. die “in”-dinge en idees.
Daar is gevare aan verbonde. Waar verkeerde idees posvat, swaai dit moeilik weer. Baie mense moet bereik en beinvloed word. Daarby kom die gevaar van die aanloklikheid van die sonde, wat mense nie maklik laat los nie.
Die skynbare “logiese” redenasies en “wetenskaplikheid” waaragter opinies soms skuil is moeilik om te weerlê.
`n Tweede inleidende punt is om daarop te wys da Christus gesê het dat die eindtye weer sal wees soos die tyd voor die Sondvloed – die tyd waarin Henog en Noag gelewe het.
Toe was die “publieke opinie” van die dag om altyddeur net ongebonde sonde te doen. Oor `n honderd jaar lank het Henog en Noag gepreek en gewaarsku.
Maar publieke druk werk aansteeklik, en die jong geslag is deur die eeue die eerste teiken. As iemand met verkeerde beginsels grootgeword het, verander hy moeilik.
Die groot vraag, wat bykans nooit meer gevra word nie, is of iets bevorderlik is vir heilige lewens voor God: lewens soos die van Henog.
Van Henog word uiters min in die Woord gesê, maar tog word hy tweede genoem in die lys van geloofshelde in Hebr 11.
Te midde van toenemende druk op ons Christelikheid staan sy naam vir ons hier as `n aanmoediging en troos.
1.HENOG WORD `N MAN VAN GOD GENOEM
Henog was profeet van God in `n tyd van die ergste afval. Hy het met God gewandel: dws, werklik `n geloofslewe gelei.
Waar God deur die dood van Abel getuienis gegee het deur die dood van `n regverdige, gee Hy in Henog se geval getuienis deurdat Henog nie die dood gesmaal het nie.
Hy verskil totaal van die Henog uit Kain se geslag, wat `n goddelose was (Gen 4).
Daarvan lees ons in Hebr 11.
Wat beteken dit om te “wandel met God ?”
Dit is die teenoorgestelde van die pad van die goddeloses wat Psalm 1 vir ons teken:-
dit is om te wandel in die raad van die goddelose, wat
lei daartoe dat mense te staan kom op die weg van die
sondaars en uiteindelik sit in die kring van die spotters.
-2-
So word vir ons die lewenspad geteken WEG van God af, tot mense tuis geraak het in die boosheid self. Hy word een met die opinies van die sondige wêreld.
Spreuke 4:18 leer ons waar “wandel met God” heen lei: “die pad van die regverdiges is soos die lig van die môreglans, wat al helderder word tot die volle dag toe. Vers 19 teken die goddelose se pad as duisternis, en dat hulle nie weet waaroor hulle sal struikel nie.
HOE KAN GELOWIGES IN TYE VAN GEDWONGE VERANDERINGE BLY STAAN TEEN DIE POPULêRE VERLEIDINGS VAN HULLE DAG ?
In Judas 1:14 word Henog se voorbeeld gegee om ons die pad te wys: Hy het nie geswyg teen die sondes van sy tyd nie !
Hy sou beslis die spot en harde woorde moes verduur van die publieke opinie van sy tyd. Hy sou moes bly staan teen die “logika” en “wetenskaplikheid”.
`N WARE GELOOF, sê God aan ons in Hebr 11, is waardeur ons `n vaste vertroue kan hou in die dinge waarop ons hoop, en kan vashou as bewys van die dinge wat ons nie kan sien nie.
Soos die getroues van die ou tye sal ons deur die geloof hierdie getuienis ontvang.
Die geloof is ons FONDAMENT.
Geloof is `n SEKERHEID.
Hou daaraan vas in die groeiende eindtye, dat ook die volgende geslagte kan skitter in hulle getuienis soos Henog in sy tyd.
2.HENOG IS OPGENEEM, SONDER DAT HY GESTERF HET
Hiermee belowe God allermins dat alle gelowiges nie die dood sal smaak nie, maar daar is troos in wat met Henog gebeur het.
Met Henog en Elia het verseker gebeur, wat in 1 Kor 15 gesê word van wat sal gebeur met die mense wat nog lewe wanneer Christus weer kom.
Hebreërs 11:1-6; Genesis 5:24
“En Henog het met God gewandel,en hy was daar nie meer nie, want
God het hom weggeneem.”
Publieke opinie kan soos `n hewige storm wees, wat alles meesleur.Dit is nie maklik om teen te staan nie. Dit is gewoonlik wat die meeste mense dink – die algemene mode van die tyd …. die “in”-dinge en idees.
Daar is gevare aan verbonde. Waar verkeerde idees posvat, swaai dit moeilik weer. Baie mense moet bereik en beinvloed word. Daarby kom die gevaar van die aanloklikheid van die sonde, wat mense nie maklik laat los nie.
Die skynbare “logiese” redenasies en “wetenskaplikheid” waaragter opinies soms skuil is moeilik om te weerlê.
`n Tweede inleidende punt is om daarop te wys da Christus gesê het dat die eindtye weer sal wees soos die tyd voor die Sondvloed – die tyd waarin Henog en Noag gelewe het.
Toe was die “publieke opinie” van die dag om altyddeur net ongebonde sonde te doen. Oor `n honderd jaar lank het Henog en Noag gepreek en gewaarsku.
Maar publieke druk werk aansteeklik, en die jong geslag is deur die eeue die eerste teiken. As iemand met verkeerde beginsels grootgeword het, verander hy moeilik.
Die groot vraag, wat bykans nooit meer gevra word nie, is of iets bevorderlik is vir heilige lewens voor God: lewens soos die van Henog.
Van Henog word uiters min in die Woord gesê, maar tog word hy tweede genoem in die lys van geloofshelde in Hebr 11.
Te midde van toenemende druk op ons Christelikheid staan sy naam vir ons hier as `n aanmoediging en troos.
1.HENOG WORD `N MAN VAN GOD GENOEM
Henog was profeet van God in `n tyd van die ergste afval. Hy het met God gewandel: dws, werklik `n geloofslewe gelei.
Waar God deur die dood van Abel getuienis gegee het deur die dood van `n regverdige, gee Hy in Henog se geval getuienis deurdat Henog nie die dood gesmaal het nie.
Hy verskil totaal van die Henog uit Kain se geslag, wat `n goddelose was (Gen 4).
Daarvan lees ons in Hebr 11.
Wat beteken dit om te “wandel met God ?”
Dit is die teenoorgestelde van die pad van die goddeloses wat Psalm 1 vir ons teken:-
dit is om te wandel in die raad van die goddelose, wat
lei daartoe dat mense te staan kom op die weg van die
sondaars en uiteindelik sit in die kring van die spotters.
-2-
So word vir ons die lewenspad geteken WEG van God af, tot mense tuis geraak het in die boosheid self. Hy word een met die opinies van die sondige wêreld.
Spreuke 4:18 leer ons waar “wandel met God” heen lei: “die pad van die regverdiges is soos die lig van die môreglans, wat al helderder word tot die volle dag toe. Vers 19 teken die goddelose se pad as duisternis, en dat hulle nie weet waaroor hulle sal struikel nie.
HOE KAN GELOWIGES IN TYE VAN GEDWONGE VERANDERINGE BLY STAAN TEEN DIE POPULêRE VERLEIDINGS VAN HULLE DAG ?
In Judas 1:14 word Henog se voorbeeld gegee om ons die pad te wys: Hy het nie geswyg teen die sondes van sy tyd nie !
Hy sou beslis die spot en harde woorde moes verduur van die publieke opinie van sy tyd. Hy sou moes bly staan teen die “logika” en “wetenskaplikheid”.
`N WARE GELOOF, sê God aan ons in Hebr 11, is waardeur ons `n vaste vertroue kan hou in die dinge waarop ons hoop, en kan vashou as bewys van die dinge wat ons nie kan sien nie.
Soos die getroues van die ou tye sal ons deur die geloof hierdie getuienis ontvang.
Die geloof is ons FONDAMENT.
Geloof is `n SEKERHEID.
Hou daaraan vas in die groeiende eindtye, dat ook die volgende geslagte kan skitter in hulle getuienis soos Henog in sy tyd.
2.HENOG IS OPGENEEM, SONDER DAT HY GESTERF HET
Hiermee belowe God allermins dat alle gelowiges nie die dood sal smaak nie, maar daar is troos in wat met Henog gebeur het.
Met Henog en Elia het verseker gebeur, wat in 1 Kor 15 gesê word van wat sal gebeur met die mense wat nog lewe wanneer Christus weer kom.
Wednesday, July 11, 2007
5. BY DIE VADER
LEES: Hebreërs 2:2-18
Selfs vir die kleinste dinge kan mense iemand nodig kry om bemiddelend op te tree. Mense soek na iemand om `n saak namens hulle te stel – gewoonlik `n sleutelpersoon.
Dink bv aan die boek Ester, hoe sy namens die volk Israel toegang gesoek het by die koning, om die volk te red van `n volksmoord.
Ook op geestelike gebied soek die mensdom al eeue lank na ander, wat vir hulle kan intree by bonatuurklike magte, bv by hulle afgode of voorvaders, Dit is waarom alle afgodsdienste waarsêers, fortuinvertellers, spiritualiste, toordokters of priesters en ander persone het wat namens die mense intree.
Die bonatuurlike magte moet hierdeur in `n goeie stemming gehou word. Daarvoor betaal mense graag.
Wat leer die enige, ware en ewige God ons in Sy Woordopenbaring ?
Daar is geen ander Middelaar nie, geen ander om by die Vader te kom nie, as deur Jesus Christus. Geen heilig-verklaardes deur `n kerk en ook nie Maria, die moeder van Christus in aardse sin, kan vir ons intree nie. Hulle het almal ook Jesus nodig, as ons enigste Voorspraak.
Hebr 2 leer ons hieroor:
1. Dit is hiervoor dat Christus gekom het.
2. Hy is daarvoor verheerlik.
3. Alles kom alleenlik deur Hom.
1.CHRSTUS HET HIERVOOR GEKOM
Waarvoor ?
Om ons met God te versoen.
Hy kon dit doen, omdat Hy waaragtig mens geword het. Ook was Hy sondeloos. `n Sondige mens kan nie eers vir sy eie sonde betaal nie.
Tegelyk daarmee moes Hy ook God wees, want Hy moes na Sy Godheid die toorn oor ons sondes dra.
Slegs deur `n goddelike wonder kon dit gebeur. Hy behou Sy goddelike natuur, maar deur die maagd Maria word Hy as ware mens gebore. In alle opsigte gelyk aan ons – uitgesonderd die sonde.
Nou wys die Hebr-skrywer ons daarop dat Christus daarom ons enigste Hoëpriester kan wees, wat die offer vir ons sondes kon bring.
Net so kan Hy alleenlik ons Voorspraak by die Vader wees, want Hy is Self ook versoek en het gely vir ons.
Wie anders kan tereg ons help in ons versoekings en lyding ?
Dit is waarom die skrywer in hoofstuk 4 kan sê: “Laat ons met vrymoedigheid na die troon van genade gaan, sodat ons barmhartigheid kan verkry, en genade, om op die regte tyd gehelp te word.”
In hoofstuk 10 sê hy weer dat ons die vrymoedigheid het “om die heiligdom in te gaan DEUR DIE BLOED VAN CHRISTUS.”
-2-
2.CHRISTUS IS OOK HIERVOOR VERHEERLIK
Die heidene se idee van hulle gode is dat hulle te hoog en verhewe is om te benader. Daarom soek hulle allerhande bemiddelaars om vir hulle in te tree.
Hierdie idee is die Christendom ingedra deur mense wat nie werklik hulle heidense wortels agtergelaat het nie. Toe die Christelike godsdiens in die 4e eeu wettig verklaar is, en later die bevoorregte staatsgodsdiens, het dit mode geword om Christen te wees. Dit as sekerlik ook noodsaaklik om poste by die staat te beklee.
Daarom het mense ongekontrolleerd die kerk ingestroom, en nie waarlik die ware godsdiens geken nie.
Mense-idees het begin oorheers. Belangrike leerstellings uit die Skrif is weggelaat, en dinge is bygevoeg, soos allehande “heiliges” wat vir ons sou kon intree.
Natuurlik is Christus ontsaglik verhewe bo ons. Hy is immers ook God !
Tog leer Hy ons dat Hy met ons swakhede medelyde het. Sy verhewenheid hoef ons nie te laat terugdeins nie, maar moet ons juis met vrymoedigheid vervul: Hy is ons Voorspraak by die Vader, wat juis ook met die oog daarop verhoog is – verheerlik is.
3.DAAR IS GEEN ANDER MIDDELAAR NIE
Christus het met klem gesê: “EK is die Weg en die Waarheid en die Lewe. Niemand kom na die Vader behalwe deur My nie.”
Geen ander het die helse magte vir ons trotseer en oorwin nie. Deur wie anders kan ons verhoor word, as deur Hom, wat ook ware God is nie. Deur Hom het ons kinders van God geword.
Ons is dus nie so nederig, dat ons nie na Christus kan gaan nie. Die Heilige Gees tree dan selfs vir ons in met onuitspreeklike sugte !
Ons is dan selfs waardig om aan die tafel van die Here aan te sit met Nagmal.
Ons moet al die mens-uitgedinkte middelaars en “heiliges” van die Roomse HHomHHverwerp, want ALMAL wat in Christus verkies is, word deur God geheilig.
Heerlik is God se werk, en volmaak, net soos Sy Woord. Ons mag daar nie iets by voeg nie ! (Openb 22:18,19)
Ons kan toetree met `n waaragtige hart en in volle geloofsverse-kering.
AMEN
- - - 0 - - -
LEES: Hebreërs 2:2-18
Selfs vir die kleinste dinge kan mense iemand nodig kry om bemiddelend op te tree. Mense soek na iemand om `n saak namens hulle te stel – gewoonlik `n sleutelpersoon.
Dink bv aan die boek Ester, hoe sy namens die volk Israel toegang gesoek het by die koning, om die volk te red van `n volksmoord.
Ook op geestelike gebied soek die mensdom al eeue lank na ander, wat vir hulle kan intree by bonatuurklike magte, bv by hulle afgode of voorvaders, Dit is waarom alle afgodsdienste waarsêers, fortuinvertellers, spiritualiste, toordokters of priesters en ander persone het wat namens die mense intree.
Die bonatuurlike magte moet hierdeur in `n goeie stemming gehou word. Daarvoor betaal mense graag.
Wat leer die enige, ware en ewige God ons in Sy Woordopenbaring ?
Daar is geen ander Middelaar nie, geen ander om by die Vader te kom nie, as deur Jesus Christus. Geen heilig-verklaardes deur `n kerk en ook nie Maria, die moeder van Christus in aardse sin, kan vir ons intree nie. Hulle het almal ook Jesus nodig, as ons enigste Voorspraak.
Hebr 2 leer ons hieroor:
1. Dit is hiervoor dat Christus gekom het.
2. Hy is daarvoor verheerlik.
3. Alles kom alleenlik deur Hom.
1.CHRSTUS HET HIERVOOR GEKOM
Waarvoor ?
Om ons met God te versoen.
Hy kon dit doen, omdat Hy waaragtig mens geword het. Ook was Hy sondeloos. `n Sondige mens kan nie eers vir sy eie sonde betaal nie.
Tegelyk daarmee moes Hy ook God wees, want Hy moes na Sy Godheid die toorn oor ons sondes dra.
Slegs deur `n goddelike wonder kon dit gebeur. Hy behou Sy goddelike natuur, maar deur die maagd Maria word Hy as ware mens gebore. In alle opsigte gelyk aan ons – uitgesonderd die sonde.
Nou wys die Hebr-skrywer ons daarop dat Christus daarom ons enigste Hoëpriester kan wees, wat die offer vir ons sondes kon bring.
Net so kan Hy alleenlik ons Voorspraak by die Vader wees, want Hy is Self ook versoek en het gely vir ons.
Wie anders kan tereg ons help in ons versoekings en lyding ?
Dit is waarom die skrywer in hoofstuk 4 kan sê: “Laat ons met vrymoedigheid na die troon van genade gaan, sodat ons barmhartigheid kan verkry, en genade, om op die regte tyd gehelp te word.”
In hoofstuk 10 sê hy weer dat ons die vrymoedigheid het “om die heiligdom in te gaan DEUR DIE BLOED VAN CHRISTUS.”
-2-
2.CHRISTUS IS OOK HIERVOOR VERHEERLIK
Die heidene se idee van hulle gode is dat hulle te hoog en verhewe is om te benader. Daarom soek hulle allerhande bemiddelaars om vir hulle in te tree.
Hierdie idee is die Christendom ingedra deur mense wat nie werklik hulle heidense wortels agtergelaat het nie. Toe die Christelike godsdiens in die 4e eeu wettig verklaar is, en later die bevoorregte staatsgodsdiens, het dit mode geword om Christen te wees. Dit as sekerlik ook noodsaaklik om poste by die staat te beklee.
Daarom het mense ongekontrolleerd die kerk ingestroom, en nie waarlik die ware godsdiens geken nie.
Mense-idees het begin oorheers. Belangrike leerstellings uit die Skrif is weggelaat, en dinge is bygevoeg, soos allehande “heiliges” wat vir ons sou kon intree.
Natuurlik is Christus ontsaglik verhewe bo ons. Hy is immers ook God !
Tog leer Hy ons dat Hy met ons swakhede medelyde het. Sy verhewenheid hoef ons nie te laat terugdeins nie, maar moet ons juis met vrymoedigheid vervul: Hy is ons Voorspraak by die Vader, wat juis ook met die oog daarop verhoog is – verheerlik is.
3.DAAR IS GEEN ANDER MIDDELAAR NIE
Christus het met klem gesê: “EK is die Weg en die Waarheid en die Lewe. Niemand kom na die Vader behalwe deur My nie.”
Geen ander het die helse magte vir ons trotseer en oorwin nie. Deur wie anders kan ons verhoor word, as deur Hom, wat ook ware God is nie. Deur Hom het ons kinders van God geword.
Ons is dus nie so nederig, dat ons nie na Christus kan gaan nie. Die Heilige Gees tree dan selfs vir ons in met onuitspreeklike sugte !
Ons is dan selfs waardig om aan die tafel van die Here aan te sit met Nagmal.
Ons moet al die mens-uitgedinkte middelaars en “heiliges” van die Roomse HHomHHverwerp, want ALMAL wat in Christus verkies is, word deur God geheilig.
Heerlik is God se werk, en volmaak, net soos Sy Woord. Ons mag daar nie iets by voeg nie ! (Openb 22:18,19)
Ons kan toetree met `n waaragtige hart en in volle geloofsverse-kering.
AMEN
- - - 0 - - -
Tuesday, July 10, 2007
4. CHRISTUS, MOSES EN ELIA
LEES: Markus 9:2-7
TEKS: v 4
Waarom was dit juis Moses en Elia wat op die Berg van Verheerli-king aan Jesus verskyn het ?
1. Hulle het`n besondere plek ingeneem in die geskiedenis van God
se openbaring aan die mens
Mens sou kon wonder waarom nie byvoorbeeld iemand soos Abraham of Dawid nie.
Abraham word tog die vadervan die gelowiges genoem. Met hom het God die Genadeverbond gesluit, wat beteken het die die Verlosser uit sy nageslag sou kom.
Dawid word `n “man na God se hart” genoem. Hy was digter van `n groot deel van die Psalms, wat gelowiges nou reeds eeue lank sing. Hy was die man wat finaal Israel se ou vyande verslaan het.
Mens kan nog name noem soos Henog, wat net soos Elia in die hemel opgeneem is, en dan is daar nog die “groot profete” soos Jesaja, Jeremia en Esegiel, wat die groot boeke van die Ou Testament geskryf het.
Let eerstens daarop dat in Christus se tyd reeds van die Ou Testament gepraat is as “die Wet en die Profete”, of “Moses en die Profete.”
Let eers op Moses
Hy het die eerste vyf boeke van die Bybel geskryf – die meeste van alle mense. Dit was die eerste deel van God se Woord. Hy het die Beloftevolk, Israel,na die beloofde land gelei en groot wonders gedoen.
Die belangrikste as egter dat Hy verkies was om God se Wet aan die wêreld te gee. Die hele openbaring van God se wil verder is daarop gebou.
Elia
Al is daar geen boek van die Bybel deur hom geskryf nie, was hy die eerste van die groot profete.
Elia het die volk weer teruggelei na die Wet. Soos Moses, het sy pad ook by Sinai langs geloop, waar hy krag ontvang het om sy aardse werk te voltooi.
Beide se lewenseinde was uitsonderlik: Moses is deur God Self begrawe, en Elia is lewendig opgeneem in die hemel.
Kortom: Moses en Elia het die eer ontvang om Christus daar op die berg te ontmoet, want hulle het die gelowiges van die Ou Testament verteenwoordig – die mense van die ou tye, wat VOORUIT moes glo en hoop op die Verlosser se werk.
-2-
Vir die reg verstaan van die gebeure op daardie berg, moet ons ook kyk na die
2. Tyd en gebeure
Eerstens, was Christus hier al byna aan die einde en hoogtepunt van sy werk waarvoor Hy na die wêreld gekom het. Hy was op pad na Jerusalem, waar Hy vir ons sondes moes ly en sterf.
Nou het die verskrikking van die helse smarte voor die deur gelê.
Jesus begin hierdie laaste reis met afsondering en gebed.
Wat hier plaasgevind het, was profeties:
Saam met Moses en Elia was daar nog drie dissipels van Christus ook.
Hulle het daar die gelowiges van die Nuwe Testamentiese tyd ver-teenwoordig.
Saam met Jesus was daar dus almal mense wat in hulle swakheid tog persone was wat God se wil en Wet verkondig het – hoewel die laaste drie se moeisame pad van vervolging nog voorgelê het.
Petrus, die sterke, kragtige leiersfiguur.
Johannes, wat die besondere openbaringe van die eindtyd vir ons
Sou ontvang.
Jakobus, die yweraar, een van die eerste martelare vir die Evangelie van Christus.
Hier word ons Here na Sy mensheid gesterk vir daardie laaste reis.
Van die gesprek met Moses en Elia word net genoem dat dit gegaan het oor Sy uitgang – Sy dood – wat nou sou volg. Hierdie dood sou die bevestiging wees van die Wet en die Profete. Dit was die ver-vulling van alles wat oor Hom in die Ou Testament gepofeteer is.
3.Christus se verhewenheid
Hoewel Moses en Elia in `n sekere sin “bemiddelaars” genoeg kan word, kon hulle nie die Middelaar wees nie.
= Hulle was self mense met sondes en gebreke.
= Toe Moses die Wet ontvang het, het sy gesig ook geblink, maar dit was afgeleide heerlikheid. Dit was God se teenwoordigheid wat hy as’t ware “weerkaats” het.
By Christus was dit Sy eie Goddelike heerlikheid waarvan iets vir `n oomblik nie verberg was nie. So sien Johannes Hom op die eiland Patmos in sy volle glorie.
= Soos Moses kon Elia nie sonder God se hand sy werk volhou nie, maar Jesus het uit Sy eie krag `n pad geloop wat geen gewone mens
kan nie.
Saam met ander Ou Testamentiese geloofshelde kon slegs in `n mate sy werk afskadu, tipes wees en profeties van Sy werk wees.
-3-
Christus doen die bo-menslike deur die volle toorn van God oor ons sondes te dra.
Hulle moes in die woestyn deur God gedra word,terwyl Christus daar die versoekings van Satan deur Sy eie sondeloosheid weer-staan het.
Hy, wat so in heerlikheid op die berg deur die dissipels gesien is, was Moses en Elia se meerdere.
Hierdie gebeurtenis dien ook tot versterking van ons geloof,
= wanneer ons lees van sy ontsettende vernedering, lyding en
dood, en
= wanneer ons die Man van smarte so geteken sien, moet ons ons
herinner aan hierdie heerlikheid wat op die berg deurgebreek
het. Dit is vir ons die versekering van die werklikheid van sy
oorwinning.
Jesus Christus is tegelyk ook God, ewig en heerlik !
Daarom kon Sy vernedering ons verhoging bewerk en Sy verlatenheid, dat ons nooit deur God verlaat sal word nie. Hy alleen kon uitroep “Dit is volbring”, want Hy alleen kon aan God se reg voldoen.
Dit is Hy wat die Wet van God volkome kon hou, en ons daarom onderrig daarin. Deur Hom kan ons ook nou liefde vir die Wet ken, en dit naleef in dankbaarheid.
AMEN
- - - 0 - - -
LEES: Markus 9:2-7
TEKS: v 4
Waarom was dit juis Moses en Elia wat op die Berg van Verheerli-king aan Jesus verskyn het ?
1. Hulle het`n besondere plek ingeneem in die geskiedenis van God
se openbaring aan die mens
Mens sou kon wonder waarom nie byvoorbeeld iemand soos Abraham of Dawid nie.
Abraham word tog die vadervan die gelowiges genoem. Met hom het God die Genadeverbond gesluit, wat beteken het die die Verlosser uit sy nageslag sou kom.
Dawid word `n “man na God se hart” genoem. Hy was digter van `n groot deel van die Psalms, wat gelowiges nou reeds eeue lank sing. Hy was die man wat finaal Israel se ou vyande verslaan het.
Mens kan nog name noem soos Henog, wat net soos Elia in die hemel opgeneem is, en dan is daar nog die “groot profete” soos Jesaja, Jeremia en Esegiel, wat die groot boeke van die Ou Testament geskryf het.
Let eerstens daarop dat in Christus se tyd reeds van die Ou Testament gepraat is as “die Wet en die Profete”, of “Moses en die Profete.”
Let eers op Moses
Hy het die eerste vyf boeke van die Bybel geskryf – die meeste van alle mense. Dit was die eerste deel van God se Woord. Hy het die Beloftevolk, Israel,na die beloofde land gelei en groot wonders gedoen.
Die belangrikste as egter dat Hy verkies was om God se Wet aan die wêreld te gee. Die hele openbaring van God se wil verder is daarop gebou.
Elia
Al is daar geen boek van die Bybel deur hom geskryf nie, was hy die eerste van die groot profete.
Elia het die volk weer teruggelei na die Wet. Soos Moses, het sy pad ook by Sinai langs geloop, waar hy krag ontvang het om sy aardse werk te voltooi.
Beide se lewenseinde was uitsonderlik: Moses is deur God Self begrawe, en Elia is lewendig opgeneem in die hemel.
Kortom: Moses en Elia het die eer ontvang om Christus daar op die berg te ontmoet, want hulle het die gelowiges van die Ou Testament verteenwoordig – die mense van die ou tye, wat VOORUIT moes glo en hoop op die Verlosser se werk.
-2-
Vir die reg verstaan van die gebeure op daardie berg, moet ons ook kyk na die
2. Tyd en gebeure
Eerstens, was Christus hier al byna aan die einde en hoogtepunt van sy werk waarvoor Hy na die wêreld gekom het. Hy was op pad na Jerusalem, waar Hy vir ons sondes moes ly en sterf.
Nou het die verskrikking van die helse smarte voor die deur gelê.
Jesus begin hierdie laaste reis met afsondering en gebed.
Wat hier plaasgevind het, was profeties:
Saam met Moses en Elia was daar nog drie dissipels van Christus ook.
Hulle het daar die gelowiges van die Nuwe Testamentiese tyd ver-teenwoordig.
Saam met Jesus was daar dus almal mense wat in hulle swakheid tog persone was wat God se wil en Wet verkondig het – hoewel die laaste drie se moeisame pad van vervolging nog voorgelê het.
Petrus, die sterke, kragtige leiersfiguur.
Johannes, wat die besondere openbaringe van die eindtyd vir ons
Sou ontvang.
Jakobus, die yweraar, een van die eerste martelare vir die Evangelie van Christus.
Hier word ons Here na Sy mensheid gesterk vir daardie laaste reis.
Van die gesprek met Moses en Elia word net genoem dat dit gegaan het oor Sy uitgang – Sy dood – wat nou sou volg. Hierdie dood sou die bevestiging wees van die Wet en die Profete. Dit was die ver-vulling van alles wat oor Hom in die Ou Testament gepofeteer is.
3.Christus se verhewenheid
Hoewel Moses en Elia in `n sekere sin “bemiddelaars” genoeg kan word, kon hulle nie die Middelaar wees nie.
= Hulle was self mense met sondes en gebreke.
= Toe Moses die Wet ontvang het, het sy gesig ook geblink, maar dit was afgeleide heerlikheid. Dit was God se teenwoordigheid wat hy as’t ware “weerkaats” het.
By Christus was dit Sy eie Goddelike heerlikheid waarvan iets vir `n oomblik nie verberg was nie. So sien Johannes Hom op die eiland Patmos in sy volle glorie.
= Soos Moses kon Elia nie sonder God se hand sy werk volhou nie, maar Jesus het uit Sy eie krag `n pad geloop wat geen gewone mens
kan nie.
Saam met ander Ou Testamentiese geloofshelde kon slegs in `n mate sy werk afskadu, tipes wees en profeties van Sy werk wees.
-3-
Christus doen die bo-menslike deur die volle toorn van God oor ons sondes te dra.
Hulle moes in die woestyn deur God gedra word,terwyl Christus daar die versoekings van Satan deur Sy eie sondeloosheid weer-staan het.
Hy, wat so in heerlikheid op die berg deur die dissipels gesien is, was Moses en Elia se meerdere.
Hierdie gebeurtenis dien ook tot versterking van ons geloof,
= wanneer ons lees van sy ontsettende vernedering, lyding en
dood, en
= wanneer ons die Man van smarte so geteken sien, moet ons ons
herinner aan hierdie heerlikheid wat op die berg deurgebreek
het. Dit is vir ons die versekering van die werklikheid van sy
oorwinning.
Jesus Christus is tegelyk ook God, ewig en heerlik !
Daarom kon Sy vernedering ons verhoging bewerk en Sy verlatenheid, dat ons nooit deur God verlaat sal word nie. Hy alleen kon uitroep “Dit is volbring”, want Hy alleen kon aan God se reg voldoen.
Dit is Hy wat die Wet van God volkome kon hou, en ons daarom onderrig daarin. Deur Hom kan ons ook nou liefde vir die Wet ken, en dit naleef in dankbaarheid.
AMEN
- - - 0 - - -
Monday, July 9, 2007
3. HEILIGING VAN GOD SE NAAM
LEES: 1 Samuel 17:3-50
TEKS: vs 43-47
SING: Ps 68:13; Ps 40:1; Skb 14:1,2; Ps 130:1,2
Die DERDE GEBOD raak jou as `n profeet van die allerhoogste God.
In die eerste twee gebooie gaan dit oor ons priesterlike diens en in die vierde oor ons koningskap in ons werk en rus.
Die gebooie mag so negatief lyk – telkens hoor mens net jy mag nie – tog leer ons in die res van die Skrif die positiewe sy daarvan ken.
As God dus sê jy mag nie sy Naam laster nie, weet ons om daarby uit die Woord te lees jy moet sy Naam reg bely.
I. GOD AANVAAR NIE “NEUTRALITEIT NIE
Daar is geen posisie tussen bely van Sy Naam, en dit om te vloek nie.
Wie nie vir Hom is nie, is teen Hom.
Christus het immers gesê dat nie almal wat sê Here, Here, sal ingaan in die Koninkryk van die hemele nie. Baie “Here”-uitroepers bely Hom dus nie werklik nie !
Jeremia het ook die volk verwyt dat hulle ewe vroom in die Tempel staan die uitroep Die HERE se Tempel is dit ! …. Maar tog aangaan met hulle sondige lewens. Hulle bely Hom nie meer as Emmanuel, “God met ons” nie. Hulle het net bygelowig gedink die Tempel se bestaan is genoeg.
Esegiel het gesien hoe die heerlikheid van die HERE opstyg vanaf die Tempel, en Jerusalem verlaat.
Eers as hulle uit hulle land weggevoer is, begin hulle besef dat hulle gefaal het as volk, wat die Naam van God aan die hele wêreld moes bely.
Selfs na die terugkeer uit hulle ballingskap moes hulle telkens vermaan word. Daarom spot Sagaria met hulle,dat hulle so “onskuldig” vra Waarin moet ons terugkeer ?Dan wys die profeet hulle daarop dat hulle maar weer op die spore van hulle vaders was.
Maleagi 1 vertel hoe die mense altyd graag `n bekuldigende vinger na God wil wys, om hulleself te verontskuldig. Hulle het God steeds maar net met met `n halwe hart wou dien.
Hulle het nie die liefde van God raakgesien daarin dat Hy profete stuur om hulle tot be-sinning te bring nie.
Die Israeliete het God nie werklik verkondig nie, en Hom dus ook nie reg gedien nie !
Hulle glo, maar glo ook nie.
Dit herinner aan die Laodisense (Openb 3), wat nie warm of koud was nie, maar lou. Mens kan nie sê dat hulle God haat nie, maar hulle betoon beslis ook nie hulle liefde nie.
Hulle het de geloof, en God se diens, met `n toeskouershouding benader.
-2-
II. GOD ROEP ONS OM PROFETE TE WEES
Ons het nou daarop gewys dat mens nie koue, lou profete kan wees, en nog dink dat jy God behaag nie.
Om Christen te wees, beteken om Hom na te volg wat in alles die Naam van Sy Vader verkondig het.
Daarom het ons die gedeelte gelees van Dawid se konfrontasie met Goliat. Hier staan die kontras tussen belyder en spotter so duidelik uit.
Goliat wil Dawid intimideer deur God te bespot en Israel as God se Volk te vloek. Hy daag God Self daarmee uit.
Dawid kom nie met Goliat se wapenrusting hom tegemoet nie, maar met `n belydenis van die God van die Verbond. Dawid kom in die Naam van die HERE. Sy slingervel mag belaglik lyk in vergelyking met Goliat se wapens, maar:
Dawid sien die ongelykheid in hulle stryd anders: Hy sien die reusagtige Goliat as `n nietige stoffie voor God. Hy is vir die jong seun net `n veragtelike lasteraar. `n Nietige skepsel. Ons weet wat die uitkoms van die stryd was, want dit was nie Dawid wat geveg het nie, maar God.
Die HERE het uit genade Hom openbaar aan die mens, wat deur die sondeval Hom verlaat en vergeet het. Sonder Sy Woord sou ons Hom nie geken het nie. Hy het Hom openbaar sodat ons Hom reg kan ken en bely … as profete Hom kan verkondig.
III. NOU MOET ONS DIE PROFETIESE ROEPING UITLEEF
HOE ?
= Ons moet Hom ken.
Ons moet die Woord ondersoek en lees.
Ons moet in persoonlike gemeenskap met Hom leef – deur die Gees, die Woord en met gebed. Huisgodsdiens, katkisasie, Bybelstudie, en vernaamste: die erediens is waar die gemeenskap onderhou word.
Om hierdie dinge na te laat is om die gemeenskap met God te laat skade ly. Dit veroorsaak eerstens die louheid van die Laodisense, en lei ons dan verder weg op die pad wat Psalm 1 teken: Eers wandel mens in die raad van die goddeloses, dan veragter jy deurdat sy op hulle pad gaan, en uiteindelik maak jy jou tuis … sit in die kring van die spotters.
Om Here, Here te roep, maar nie met jou hele hart nie, is nie om Sy wil te doen nie.
= Ons moet die Naam van onse HERE bely.
-3-
Negatief stel die die Derde Gebod dat Sy Naam nie misbruik mag word nie. Alle ydele woorde stry hierteen.
Ons moet dit haat en ontvlug.
Ons mag nie vervloek nie, asof ons God is nie.
Vermy alle verdraaiings van Sy Naam, en gebruik dit nie as `n stopwoord, asof dit die punktuasie van jou sinne uitmaak nie. Selfs in ons gebede kan ons hierdie heilige Naam ydellik gebruik.
Selfs die tekens van Sy mag durf ons nie misbruik nie. Ons maak vloekwoorde van die onweer en weerlig. Sonder dat ons dit besef, roep ons dit as straf oor ander mense uit: ons vervloek dus !
= Maar ons mag ook nie die Naam van die HERE glad nie gebruik nie!
Hy MOET deur ons bely word.
Ons moet ons ook nie vereenselwig met die, wat bloot van “`n opperwese” praat, asof God nie Sy Naam aan ons bekend gemaak het nie. Op hierdie manier wil mense vermy om aanstoot te gee aan ander, wat ander gode dien.
DAAR IS MAAR EEN WARE GOD: DIE DRIE-ENIGE GOD, VADER SEUN EN HEILIGE GEES, wat Hom in Sy Woord aan ons openbaar het.
Ons moet sy Naam heilig deur vermaning van die wat dit misbruik.
Ons ede mag slegs by Sy Naam geneem word, en in waarheid wees. Hy getuig vir die waarheid van ons woorde, en straf as ons leuens verkondig.
Om van harte in die ware God te glo, is om Hom van harte te dien.
Christus het ons die opdrag gegee om Hom te verkondig tot aan die eindes van die aarde. Laat ons dit met verlossings-blydskap en –dankbaarheid doen.
Soos Hy Self, en deur die Heilige Gees deur die Apostels in waarheid aan ons verkondig het, moet ons ook doen. Ons moet die Woord suiwer hou, en suiwer verkondig, want ook die verdraaiing van die Woord is laster !
Wees lewende verkondigers – met woorde en dade. Ons dade moet immers oortuiging by ons belydenis voeg. `n Gelowige is anders as `n ongelowige.
Wie Christus bely, sal ook deur Hom bely word voor Sy Vader wat in die hemel is. Deur Hom alleen kom ons by die Vader ….
· Christus is die Weg, die Waarheid en die Lewe !
AMEN.
- - - 0 - - -
LEES: 1 Samuel 17:3-50
TEKS: vs 43-47
SING: Ps 68:13; Ps 40:1; Skb 14:1,2; Ps 130:1,2
Die DERDE GEBOD raak jou as `n profeet van die allerhoogste God.
In die eerste twee gebooie gaan dit oor ons priesterlike diens en in die vierde oor ons koningskap in ons werk en rus.
Die gebooie mag so negatief lyk – telkens hoor mens net jy mag nie – tog leer ons in die res van die Skrif die positiewe sy daarvan ken.
As God dus sê jy mag nie sy Naam laster nie, weet ons om daarby uit die Woord te lees jy moet sy Naam reg bely.
I. GOD AANVAAR NIE “NEUTRALITEIT NIE
Daar is geen posisie tussen bely van Sy Naam, en dit om te vloek nie.
Wie nie vir Hom is nie, is teen Hom.
Christus het immers gesê dat nie almal wat sê Here, Here, sal ingaan in die Koninkryk van die hemele nie. Baie “Here”-uitroepers bely Hom dus nie werklik nie !
Jeremia het ook die volk verwyt dat hulle ewe vroom in die Tempel staan die uitroep Die HERE se Tempel is dit ! …. Maar tog aangaan met hulle sondige lewens. Hulle bely Hom nie meer as Emmanuel, “God met ons” nie. Hulle het net bygelowig gedink die Tempel se bestaan is genoeg.
Esegiel het gesien hoe die heerlikheid van die HERE opstyg vanaf die Tempel, en Jerusalem verlaat.
Eers as hulle uit hulle land weggevoer is, begin hulle besef dat hulle gefaal het as volk, wat die Naam van God aan die hele wêreld moes bely.
Selfs na die terugkeer uit hulle ballingskap moes hulle telkens vermaan word. Daarom spot Sagaria met hulle,dat hulle so “onskuldig” vra Waarin moet ons terugkeer ?Dan wys die profeet hulle daarop dat hulle maar weer op die spore van hulle vaders was.
Maleagi 1 vertel hoe die mense altyd graag `n bekuldigende vinger na God wil wys, om hulleself te verontskuldig. Hulle het God steeds maar net met met `n halwe hart wou dien.
Hulle het nie die liefde van God raakgesien daarin dat Hy profete stuur om hulle tot be-sinning te bring nie.
Die Israeliete het God nie werklik verkondig nie, en Hom dus ook nie reg gedien nie !
Hulle glo, maar glo ook nie.
Dit herinner aan die Laodisense (Openb 3), wat nie warm of koud was nie, maar lou. Mens kan nie sê dat hulle God haat nie, maar hulle betoon beslis ook nie hulle liefde nie.
Hulle het de geloof, en God se diens, met `n toeskouershouding benader.
-2-
II. GOD ROEP ONS OM PROFETE TE WEES
Ons het nou daarop gewys dat mens nie koue, lou profete kan wees, en nog dink dat jy God behaag nie.
Om Christen te wees, beteken om Hom na te volg wat in alles die Naam van Sy Vader verkondig het.
Daarom het ons die gedeelte gelees van Dawid se konfrontasie met Goliat. Hier staan die kontras tussen belyder en spotter so duidelik uit.
Goliat wil Dawid intimideer deur God te bespot en Israel as God se Volk te vloek. Hy daag God Self daarmee uit.
Dawid kom nie met Goliat se wapenrusting hom tegemoet nie, maar met `n belydenis van die God van die Verbond. Dawid kom in die Naam van die HERE. Sy slingervel mag belaglik lyk in vergelyking met Goliat se wapens, maar:
Dawid sien die ongelykheid in hulle stryd anders: Hy sien die reusagtige Goliat as `n nietige stoffie voor God. Hy is vir die jong seun net `n veragtelike lasteraar. `n Nietige skepsel. Ons weet wat die uitkoms van die stryd was, want dit was nie Dawid wat geveg het nie, maar God.
Die HERE het uit genade Hom openbaar aan die mens, wat deur die sondeval Hom verlaat en vergeet het. Sonder Sy Woord sou ons Hom nie geken het nie. Hy het Hom openbaar sodat ons Hom reg kan ken en bely … as profete Hom kan verkondig.
III. NOU MOET ONS DIE PROFETIESE ROEPING UITLEEF
HOE ?
= Ons moet Hom ken.
Ons moet die Woord ondersoek en lees.
Ons moet in persoonlike gemeenskap met Hom leef – deur die Gees, die Woord en met gebed. Huisgodsdiens, katkisasie, Bybelstudie, en vernaamste: die erediens is waar die gemeenskap onderhou word.
Om hierdie dinge na te laat is om die gemeenskap met God te laat skade ly. Dit veroorsaak eerstens die louheid van die Laodisense, en lei ons dan verder weg op die pad wat Psalm 1 teken: Eers wandel mens in die raad van die goddeloses, dan veragter jy deurdat sy op hulle pad gaan, en uiteindelik maak jy jou tuis … sit in die kring van die spotters.
Om Here, Here te roep, maar nie met jou hele hart nie, is nie om Sy wil te doen nie.
= Ons moet die Naam van onse HERE bely.
-3-
Negatief stel die die Derde Gebod dat Sy Naam nie misbruik mag word nie. Alle ydele woorde stry hierteen.
Ons moet dit haat en ontvlug.
Ons mag nie vervloek nie, asof ons God is nie.
Vermy alle verdraaiings van Sy Naam, en gebruik dit nie as `n stopwoord, asof dit die punktuasie van jou sinne uitmaak nie. Selfs in ons gebede kan ons hierdie heilige Naam ydellik gebruik.
Selfs die tekens van Sy mag durf ons nie misbruik nie. Ons maak vloekwoorde van die onweer en weerlig. Sonder dat ons dit besef, roep ons dit as straf oor ander mense uit: ons vervloek dus !
= Maar ons mag ook nie die Naam van die HERE glad nie gebruik nie!
Hy MOET deur ons bely word.
Ons moet ons ook nie vereenselwig met die, wat bloot van “`n opperwese” praat, asof God nie Sy Naam aan ons bekend gemaak het nie. Op hierdie manier wil mense vermy om aanstoot te gee aan ander, wat ander gode dien.
DAAR IS MAAR EEN WARE GOD: DIE DRIE-ENIGE GOD, VADER SEUN EN HEILIGE GEES, wat Hom in Sy Woord aan ons openbaar het.
Ons moet sy Naam heilig deur vermaning van die wat dit misbruik.
Ons ede mag slegs by Sy Naam geneem word, en in waarheid wees. Hy getuig vir die waarheid van ons woorde, en straf as ons leuens verkondig.
Om van harte in die ware God te glo, is om Hom van harte te dien.
Christus het ons die opdrag gegee om Hom te verkondig tot aan die eindes van die aarde. Laat ons dit met verlossings-blydskap en –dankbaarheid doen.
Soos Hy Self, en deur die Heilige Gees deur die Apostels in waarheid aan ons verkondig het, moet ons ook doen. Ons moet die Woord suiwer hou, en suiwer verkondig, want ook die verdraaiing van die Woord is laster !
Wees lewende verkondigers – met woorde en dade. Ons dade moet immers oortuiging by ons belydenis voeg. `n Gelowige is anders as `n ongelowige.
Wie Christus bely, sal ook deur Hom bely word voor Sy Vader wat in die hemel is. Deur Hom alleen kom ons by die Vader ….
· Christus is die Weg, die Waarheid en die Lewe !
AMEN.
- - - 0 - - -
Tuesday, July 3, 2007
Oordenkings vir Radio Pretoria – Julie 2007
2.EENHEID IN GOD SE NAAM EN WESE
LEES: Exodus 3:1-15
TEKS: vs 14,15
Om iemand werklik te ken, moet mens eintlik sy naam ken. Om net sy naam te ken, beteken nie dat mens werklik sy herkoms ken nie …
en dan weet jy eintlik nog min van hom.
`n Naam vertel vir ons soms baie. Dit kan `n aanduiding gee van watter land jy is en baie kombinasies van name kom werklik al vir lank uit verbondsgeslagte. Wanneer mens sekere name hoor, maak jy sekere assosiasies, of `n prentjie kom in jou gdagtes op.
Hoewel die meeste name vir ons deesdae net `n klank is, bly dit vir jou `n deel van iemand om sy naam te hoor.
Mense se name het dus al baie verloor, omdat ons veelal nie die oorspronklike betekenis daarvan ken nie. Tog gee ons betekenisvolle name aan diere, sterre, plante, visse en alles om ons.
Sulke name vertel iets van die ontdekking daarvan, wie iets ontdek het, eienskappe va die ontdekte ding. By plante en diere vertel die wetenskaplike naam selfs tot watter familie dit behoort.
In die Bybelse tye het name gewoonlik veel meer betekenis gehad. Dit kon vertel van iemand se geboortegeskiedenis, die ouers se verwaginge van die kind, sy afkoms.
Sekere name was profeties van betekenis, gegee deur God Self.
So het DIE HERE in Sy Woord-Openbaring ook Name gegee waarmee ons Hom kan ken .
= Ons kan Hom ken, in so verre ons in staat is om Hom te ken.
= Tog gee Hy Name wat ons kan verstaan.
= Egter: selfs as Hy Sy Verbondsnaam, JAHWEH, aan Moses bekendmaak,kan ons nie daaraan dink as `n “absolute” Naam nie: `n Naam wat Sy Wese totaal uitdruk nie, want in ons sondestaat kan ons Hom nie volkome ken nie.
Wanneer Jakob Hom na Sy Naam vra, is Sy antwoord: “Waarom vra jy tog My Naam ?” Jakob ken God tog sover dit vir hom nodig is.
Tog word aan Moses hierdie Naam bekend gemaak.
Ons sal die wat en waarom beter verstaan as ons kyk na
1) Die besondere gebeure hier en
2) Die NAAM wat openbaar word.
DIE BESONDERE GEBEURE
Tevore het God Hom selfs in geweld openbaar, soos met die Sondvloed, en toe Hy Sodom en Gomorra verwoes het.
Hier gebeur iets heel anders. Hy openbaar Hom wel in `n vuurvlam, maar die doringbos word nie deur die vuur verteer nie.
Dit getuig van Sy vredeliewende bedoeling met sy volk.
= Hy gebruik `n beeld van die mees nederige: `n doringbos –
Die mens moet selfs nie die geringste van Sy openbaar-
-2-
makings minag nie.
= Hy wys dat Hy met ons kan werk sonder dat Sy heiligheid
ons verteer.
Hierdie verskyning was profeties van hoe Hy met Israel gaan werk:
Hy gaan hulle heilig,
hulle erken as Sy volk,
sonder om hulle te verniel of verteer,
want Hy ken hulle swakhede.
Daarby laat Hy dit vir Moses duidelik blyk:
Hy ken Sy volk se verdrukking,
Hy gaan hulle uitlei deur Sy krag, wat selfs die
natuurwette te bowe gaan, en
Moses gaan Sy instrument wees.
Dan toon Moses sy nederigheid voor DIE HERE. Hy bevraagteken sy eie bekwaamheid vir die groot taak, hoewel hy in Farao se paleis grootgeword het, waar hy geleer het hoe `n volk gelei word.
Hy vra die vraag na God se NAAM.
Dit was seker dat die volk hom sou vra om `n naam. Hulle leef nou al 400 jaar in Egipte, waar vele afgode gedien is. Watter god sou Moses nou verteenwoordig en wie se gestuurde is hy.
Hy ontvang hierdie besondere NAAM, JAHWEH, om bekend te maak, en kry die versekering dat hulle God op hierdie selfde berg sal aanbid.
Moses kan dan `n baie besondere openbaring van God bekendmaak. `n NAAM soos wat nog nooit geken is nie. Dit moes hulle iets vertel van Sy Wese. Hiermee kon Moses iets weergee van hierdie heerlike verskyning. Wat hy ondervind het, is anders as wat enige mens ooit van God ervaar het.
DIE NAAM WAT BEKEND GEMAAK IS
Moses se vraag na God se NAAM was nie `n teenstribbeling nie, dus kry hy `n antwoord. Hy wat die harte ken, weet wat Moses se nood is, en Hy antwoord:”JAHWEH” …. “EK IS WAT EK IS.”
Hy IS – Homself altyd gelyk. Hy kan nooit minder wees nie en IS van ewigheid tot ewigheid God.
As Moses net vir die volk gese het die God van Abraham, Isak en Jakob het hom gestuur, kon hulle nog vra watter een van die baie “gode” wat hulle in Egipte leer ken het.
Hierdie NAAM moes hulle begryp daar is nie onder die heidene se gode `n ware God, soos Hy nie. Hy kan nie gelyk gestel word aan hierdie nietige mense-uitdinksels nie.
HY IS EN BLY DIE GENADIGE GOD VAN DIE VERBOND, WAT HULLE VADERS GEROEP HET. Die wonder-verskyning in die doringbos moes hulle dit al leer.
HY IS DIE ENIGSTE WARE GOD.
Dit is `n NAAM wat deur enige volk in alle tye verstaan sal word deur die wat tot die ewige lewe uitverkies is.
-3-
Sy NAAM spreek van Sy bestaan as die Waaragtige, wat nie met
Die afgode verwar moet word nie.
Sy WESE is nie met stomme beelde vas te vat nie.
EK IS ! en is aan geeneen onderwope nie.
EK IS WAT EK IS !
Ewig, onveranderlik, nie aan tyd gebonde nie.
Die troos in hierdie openbaring van Sy NAAM is dat mens nie op `n veranderlike kan vertrou nie. Hier het ons met Hom te doen wat ewig IS WAT EK IS sal bly. Op Hom kan ons alleen vertrou.
Hy is God, wat kan se EK IS.
Omdat Hy IS – werklik en ewig bestaan, is dit immers veel makliker om Hom te bly dien en in Hom te glo.
Ons kan Hom uit al Sy werke ken.
Sy NAAM spreek van God se abslute Selfkennis: EK IS altyd ten volle WAT EK IS – vol majesteit, vol van krag en heerlikheid, heiligheid, trou en liefde.
Nou kon Moses dit aan die volk gaan bekendmaak: JAHWEH het my gestuur !
= Hy het ons nie vergeet nie !
= In Israel se krisis-uur van slawerny en verdruk-
ing in Egipte tree JAHWEH weer op !
In hierdie Verbondsnaam het God ook sy Verbondsbeloftes aan Abraham vervul:
Abraham het `n groot volk geword.
Hulle het die Beloofde Land ontvang.
Maar veel meer:-
Al was hulle deur die volgende eeue meermale ontrou, het God hulle bewaar om die werklike, groot belofte van Sy Verbond te vervul:
DIE VERLOSSER VAN DIE WeRELD, JESUS CHRISTUS,
HET UIT ABRAHAM SE GESLAG IN GEKOM.
Hoe kon Pilatus dit begryp, as Jesus hom reguit antwoord dat Hy alles IS waarvan Hy beskuldig word ?
Die Fariseers kon dit ook nie vat nie, omdat hulle die Openbaring van God in die Ou Testament vervang het met menslike leringe.
Daarom het hulle Hom nie verstaan nie, en het Hom gehaat, toe Hy Homself openbaar as EK IS ….
EK IS die lig van die wereld.
EK IS die brood van die lewe.
EK IS die lewende water.
EK IS die ware wynstok, ens.
Hulle wou nie besef dat vleeslike afstamming van Abraham geen waarborg vir jou saligheid is nie, maar soos DIE HERE deur Sy
-4-
profete geleer het: God soek nie julle uiterlike offers nie, maar dat julle hart en siel aan Hom behoort.
Omdat hulle nie in Sy EK IS-uitsprake die Ou Testamentiese beloftes gehoor het nie, het hulle Hom nie geglo nie, en was daarom anders as hulle voorouers in Egipte, wat Moses geglo het, toe hy verkondig het dat JAHWEH, EK IS, hom gestuur het nie.
Daarom het `n groot deel van die Israeliete van die Apostels se tyd hulle rug op JAHWEH gedraai, en nie kon glo, toe Hy Sy Verbond vervul het nie.
Hulle wou nie Jesus se prediking en wonders glo nie, soos Israel so baie nie die profete wou glo nie.
Omdat hulle nie in EK IS – Jesus Christus, ware, ewige God – wou glo nie, het hulle hul eie “ek is” verloor” ….
want geen Israeliet of enige ander mens kan sonder
Christus se: “Ek is kind van God” nie,
En ook nie dat hul stene IS in God se lewende tempel nie, of hulle IS lede van die lewende liggaam van Christus (die Kerk) nie.
Sonder Christus is mense nie bestem vir die ewige lewe nie, vir die Koninkryk en sy seeninge nie.
JAHWEH – die ewige, Drie-enige God – het in Christus vervul wat deur die uittog uit Egipte afgebeeld was: ons Verlosser het ons uit die slawebande van die dood en van Satan kom verlos.
Hy kon dit doen, omdat Hy IS: “EK IS WAT EK IS”.
Hy alleen kon van BO hierdie dinge doen, wat ons as sondige mense nie “van onder” af kon doen nie.
Ons kan nie self “na bo” klim, soos die evolusionisme glo, dat ons self goddelik sal word nie.
Hoe heerlik om op die onveranderlike God te kan vertrou.
Sy liefde word nie deur die gang van die tyd verroes nie.
Laat ons dan glo in Hom, wat sy NAAM in dade gestand gedoen het:
In Hom lewe ons, beweeg ons en IS ons wat ons in Christus geword het - `n nuwe, herstelde mensheid.
Amen.
- - - 0 - - -
2.EENHEID IN GOD SE NAAM EN WESE
LEES: Exodus 3:1-15
TEKS: vs 14,15
Om iemand werklik te ken, moet mens eintlik sy naam ken. Om net sy naam te ken, beteken nie dat mens werklik sy herkoms ken nie …
en dan weet jy eintlik nog min van hom.
`n Naam vertel vir ons soms baie. Dit kan `n aanduiding gee van watter land jy is en baie kombinasies van name kom werklik al vir lank uit verbondsgeslagte. Wanneer mens sekere name hoor, maak jy sekere assosiasies, of `n prentjie kom in jou gdagtes op.
Hoewel die meeste name vir ons deesdae net `n klank is, bly dit vir jou `n deel van iemand om sy naam te hoor.
Mense se name het dus al baie verloor, omdat ons veelal nie die oorspronklike betekenis daarvan ken nie. Tog gee ons betekenisvolle name aan diere, sterre, plante, visse en alles om ons.
Sulke name vertel iets van die ontdekking daarvan, wie iets ontdek het, eienskappe va die ontdekte ding. By plante en diere vertel die wetenskaplike naam selfs tot watter familie dit behoort.
In die Bybelse tye het name gewoonlik veel meer betekenis gehad. Dit kon vertel van iemand se geboortegeskiedenis, die ouers se verwaginge van die kind, sy afkoms.
Sekere name was profeties van betekenis, gegee deur God Self.
So het DIE HERE in Sy Woord-Openbaring ook Name gegee waarmee ons Hom kan ken .
= Ons kan Hom ken, in so verre ons in staat is om Hom te ken.
= Tog gee Hy Name wat ons kan verstaan.
= Egter: selfs as Hy Sy Verbondsnaam, JAHWEH, aan Moses bekendmaak,kan ons nie daaraan dink as `n “absolute” Naam nie: `n Naam wat Sy Wese totaal uitdruk nie, want in ons sondestaat kan ons Hom nie volkome ken nie.
Wanneer Jakob Hom na Sy Naam vra, is Sy antwoord: “Waarom vra jy tog My Naam ?” Jakob ken God tog sover dit vir hom nodig is.
Tog word aan Moses hierdie Naam bekend gemaak.
Ons sal die wat en waarom beter verstaan as ons kyk na
1) Die besondere gebeure hier en
2) Die NAAM wat openbaar word.
DIE BESONDERE GEBEURE
Tevore het God Hom selfs in geweld openbaar, soos met die Sondvloed, en toe Hy Sodom en Gomorra verwoes het.
Hier gebeur iets heel anders. Hy openbaar Hom wel in `n vuurvlam, maar die doringbos word nie deur die vuur verteer nie.
Dit getuig van Sy vredeliewende bedoeling met sy volk.
= Hy gebruik `n beeld van die mees nederige: `n doringbos –
Die mens moet selfs nie die geringste van Sy openbaar-
-2-
makings minag nie.
= Hy wys dat Hy met ons kan werk sonder dat Sy heiligheid
ons verteer.
Hierdie verskyning was profeties van hoe Hy met Israel gaan werk:
Hy gaan hulle heilig,
hulle erken as Sy volk,
sonder om hulle te verniel of verteer,
want Hy ken hulle swakhede.
Daarby laat Hy dit vir Moses duidelik blyk:
Hy ken Sy volk se verdrukking,
Hy gaan hulle uitlei deur Sy krag, wat selfs die
natuurwette te bowe gaan, en
Moses gaan Sy instrument wees.
Dan toon Moses sy nederigheid voor DIE HERE. Hy bevraagteken sy eie bekwaamheid vir die groot taak, hoewel hy in Farao se paleis grootgeword het, waar hy geleer het hoe `n volk gelei word.
Hy vra die vraag na God se NAAM.
Dit was seker dat die volk hom sou vra om `n naam. Hulle leef nou al 400 jaar in Egipte, waar vele afgode gedien is. Watter god sou Moses nou verteenwoordig en wie se gestuurde is hy.
Hy ontvang hierdie besondere NAAM, JAHWEH, om bekend te maak, en kry die versekering dat hulle God op hierdie selfde berg sal aanbid.
Moses kan dan `n baie besondere openbaring van God bekendmaak. `n NAAM soos wat nog nooit geken is nie. Dit moes hulle iets vertel van Sy Wese. Hiermee kon Moses iets weergee van hierdie heerlike verskyning. Wat hy ondervind het, is anders as wat enige mens ooit van God ervaar het.
DIE NAAM WAT BEKEND GEMAAK IS
Moses se vraag na God se NAAM was nie `n teenstribbeling nie, dus kry hy `n antwoord. Hy wat die harte ken, weet wat Moses se nood is, en Hy antwoord:”JAHWEH” …. “EK IS WAT EK IS.”
Hy IS – Homself altyd gelyk. Hy kan nooit minder wees nie en IS van ewigheid tot ewigheid God.
As Moses net vir die volk gese het die God van Abraham, Isak en Jakob het hom gestuur, kon hulle nog vra watter een van die baie “gode” wat hulle in Egipte leer ken het.
Hierdie NAAM moes hulle begryp daar is nie onder die heidene se gode `n ware God, soos Hy nie. Hy kan nie gelyk gestel word aan hierdie nietige mense-uitdinksels nie.
HY IS EN BLY DIE GENADIGE GOD VAN DIE VERBOND, WAT HULLE VADERS GEROEP HET. Die wonder-verskyning in die doringbos moes hulle dit al leer.
HY IS DIE ENIGSTE WARE GOD.
Dit is `n NAAM wat deur enige volk in alle tye verstaan sal word deur die wat tot die ewige lewe uitverkies is.
-3-
Sy NAAM spreek van Sy bestaan as die Waaragtige, wat nie met
Die afgode verwar moet word nie.
Sy WESE is nie met stomme beelde vas te vat nie.
EK IS ! en is aan geeneen onderwope nie.
EK IS WAT EK IS !
Ewig, onveranderlik, nie aan tyd gebonde nie.
Die troos in hierdie openbaring van Sy NAAM is dat mens nie op `n veranderlike kan vertrou nie. Hier het ons met Hom te doen wat ewig IS WAT EK IS sal bly. Op Hom kan ons alleen vertrou.
Hy is God, wat kan se EK IS.
Omdat Hy IS – werklik en ewig bestaan, is dit immers veel makliker om Hom te bly dien en in Hom te glo.
Ons kan Hom uit al Sy werke ken.
Sy NAAM spreek van God se abslute Selfkennis: EK IS altyd ten volle WAT EK IS – vol majesteit, vol van krag en heerlikheid, heiligheid, trou en liefde.
Nou kon Moses dit aan die volk gaan bekendmaak: JAHWEH het my gestuur !
= Hy het ons nie vergeet nie !
= In Israel se krisis-uur van slawerny en verdruk-
ing in Egipte tree JAHWEH weer op !
In hierdie Verbondsnaam het God ook sy Verbondsbeloftes aan Abraham vervul:
Abraham het `n groot volk geword.
Hulle het die Beloofde Land ontvang.
Maar veel meer:-
Al was hulle deur die volgende eeue meermale ontrou, het God hulle bewaar om die werklike, groot belofte van Sy Verbond te vervul:
DIE VERLOSSER VAN DIE WeRELD, JESUS CHRISTUS,
HET UIT ABRAHAM SE GESLAG IN GEKOM.
Hoe kon Pilatus dit begryp, as Jesus hom reguit antwoord dat Hy alles IS waarvan Hy beskuldig word ?
Die Fariseers kon dit ook nie vat nie, omdat hulle die Openbaring van God in die Ou Testament vervang het met menslike leringe.
Daarom het hulle Hom nie verstaan nie, en het Hom gehaat, toe Hy Homself openbaar as EK IS ….
EK IS die lig van die wereld.
EK IS die brood van die lewe.
EK IS die lewende water.
EK IS die ware wynstok, ens.
Hulle wou nie besef dat vleeslike afstamming van Abraham geen waarborg vir jou saligheid is nie, maar soos DIE HERE deur Sy
-4-
profete geleer het: God soek nie julle uiterlike offers nie, maar dat julle hart en siel aan Hom behoort.
Omdat hulle nie in Sy EK IS-uitsprake die Ou Testamentiese beloftes gehoor het nie, het hulle Hom nie geglo nie, en was daarom anders as hulle voorouers in Egipte, wat Moses geglo het, toe hy verkondig het dat JAHWEH, EK IS, hom gestuur het nie.
Daarom het `n groot deel van die Israeliete van die Apostels se tyd hulle rug op JAHWEH gedraai, en nie kon glo, toe Hy Sy Verbond vervul het nie.
Hulle wou nie Jesus se prediking en wonders glo nie, soos Israel so baie nie die profete wou glo nie.
Omdat hulle nie in EK IS – Jesus Christus, ware, ewige God – wou glo nie, het hulle hul eie “ek is” verloor” ….
want geen Israeliet of enige ander mens kan sonder
Christus se: “Ek is kind van God” nie,
En ook nie dat hul stene IS in God se lewende tempel nie, of hulle IS lede van die lewende liggaam van Christus (die Kerk) nie.
Sonder Christus is mense nie bestem vir die ewige lewe nie, vir die Koninkryk en sy seeninge nie.
JAHWEH – die ewige, Drie-enige God – het in Christus vervul wat deur die uittog uit Egipte afgebeeld was: ons Verlosser het ons uit die slawebande van die dood en van Satan kom verlos.
Hy kon dit doen, omdat Hy IS: “EK IS WAT EK IS”.
Hy alleen kon van BO hierdie dinge doen, wat ons as sondige mense nie “van onder” af kon doen nie.
Ons kan nie self “na bo” klim, soos die evolusionisme glo, dat ons self goddelik sal word nie.
Hoe heerlik om op die onveranderlike God te kan vertrou.
Sy liefde word nie deur die gang van die tyd verroes nie.
Laat ons dan glo in Hom, wat sy NAAM in dade gestand gedoen het:
In Hom lewe ons, beweeg ons en IS ons wat ons in Christus geword het - `n nuwe, herstelde mensheid.
Amen.
- - - 0 - - -
Subscribe to:
Posts (Atom)